narzędzia
W innych językach
Zygmunt Korybutowicz
Zygmunt Korybutowicz (ur. ok. 1395(?) – zm. wrzesień 1435) – książę litewski, syn Korybuta Olgierdowicza, bratanek Władysława Jagiełły, pretendent do korony czeskiej.
Wiosną 1422 wysłany został, w charakterze namiestnika króla Władysława Jagiełły, do Pragi. Miał on za zadanie przygotować w stolicy Czech teren pod przyszłą koronację Witolda, któremu koronę zaproponowali stojący w opozycji do Zygmunta Luksemburskiego husyci. Mimo trwającego sześć miesięcy oblężenia (z użyciem m.in. ciężkich katapult), nie udało mu się jednak zdobyć bronionego przez zaledwie 400 obrońców zamku Karlštejn i jesienią tego samego roku został, w wyniku porozumienia pomiędzy Jagiełłą a Zygmuntem Luksemburskim, odwołany do kraju. W 1424 podjął samodzielne starania o tron czeski, udało mu się nawet zdobyć Pragę gdzie samodzielnie koronował się na króla, ostatecznie jednak próba ta zakończyła się niepowodzeniem.
W toczących się w następnych latach w Czechach walkach religijnych stanął po stronie stronnictwa husytów. W 1430 opanował na kilka miesięcy Gliwice, skąd prowadził niszczycielskie wypady na ziemie należące do Korony, brał również udział w bitwie pod Domažlicami. Począwszy od 1431, zjednoczywszy się z księciem Świdrygiełłą, brał udział w wojnie domowej z wojskami Zygmunta Kiejstutowicza. W 1435 dowodzone przez niego wojska poniosły klęskę w bitwie nad rzeką Świętą - ciężko ranny Korybutowicz wzięty został do niewoli, gdzie wkrótce zmarł.
[edytuj] Bibliografia
- Kazimierz Chłędowski, Zygmunt Korybut : szkic historyczny (1420-1428), Warszawa 1864
- Jerzy Grygiel, Życie i działalność Zygmunta Korybutowicza. Studium z dziejów stosunków polsko-czeskich w pierwszej połowie XV wieku, PAN, oddział w Krakowie. Wydawnictwo Ossolineum. Wrocław 1988.
- Jarosław Nikodem, Polska i Litwa wobec husyckich Czech w latach 1420-1433. Studium o polityce dynastycznej Władysława Jagiełły i Witolda Kiejstutowicza. Instytut Historii UAM, Poznań 2004.
