Zakłady Radiowe im. Marcina Kasprzaka w Warszawie

Przebudowane na banki Zakłady im. M. Kasprzaka

Ostatnie zachowane budynki zakładów od strony ulicy Grzybowskiej, w tle budynek zakładów im. Róży Luksemburg

ZRK (Zakłady Radiowe im. Marcina Kasprzaka w Warszawie) - nieistniejące obecnie zakłady produkcji elektrotechnicznej.

Spis treści

[edytuj] Historia firmy

Przedsiębiorstwo powstało w 1951. Zakład powstał praktycznie w miejscu przedwojennej fabryki radioodbiorników Philipsa na ul. Karolkowej.

Początkowo produkowały odbiorniki radiowe Syrena i (równocześnie z Diorą) odbiornik Aga. W latach 50., gdy w Polsce wszystko oznaczano tajemniczymi skrótami, produkty ZRK sygnowane są oznaczeniem T-3. Do najbardziej znanych produktów w latach 50. należał odbiornik Stolica. W 1957 ZRK jako pierwszy zakład w Polsce uruchomił produkcję odbiorników turystycznych (lampowa Szarotka). W 1958 ruszyła produkcja magnetofonów (Melodia), a w 1959 odbiorników samochodowych (Żerań).

W końcu lat 60. cała produkcja odbiorników radiowych została przekazana do Diory a ZRK specjalizowały się w produkcji magnetofonów szpulowych, kasetowych i radiomagnetofonów przenośnych. Na początku lat 70. asortyment wzbogaciły magnetowidy, a w latach 80. zestawy muzyczne typu "wieża". Pod koniec lat 80. wszedł też do produkcji pierwszy polski walkman PS 101 Kajtek.

Zakłady Radiowe Kasprzaka posiadały oddział w Lubartowie, później Unitra-Lubartów. W oddziale zajmowano się głownie produkcją magnetofonów i później radiomagnetofonów.

W latach 70. i 80. przedsiębiorstwo należało do Zjednoczenia Przemysłu Elektronicznego UNITRA.

ZRK były również pionierem w produkcji krajowych materiałów ferrytowych. Początkowo (połowa lat 50.) była to pracownia badawcza. Z końcem lat 50., gdy wzrosło zapotrzebowanie na te materiały, z inicjatywy dr A. Bragińskiego przekształcona w Zakłady Materiałów Magnetycznych Polfer.

Zakład został zlikwidowany na początku lat 90. XX w., obecnie przebudowane budynki ZRK pełnią funkcje biurowe.

[edytuj] Ważniejsze produkty

Radioodbiornik Syrena

radia (lata 70. – przekazanie produkcji do Diory):
- lampowa Syrena (1954)
- lampowa Aga (produkowane w Diora od 1947) – na licencji szwedzkiej
- lampowa Stolica (1955)
- lampowa, turystyczna Szarotka (1957)
- lampowe, samochodowe Żerań (1959) – do samochodów Warszawa, 3 zakresy
- turystyczny Czar (1960)
- turystyczny Guliwer (1967) – 3 zakresy częstotliwości i antena teleskopowa
- tranzystorowe Ela (1969) – z zakresem UKF
magnetofony:
- szpulowy Melodia (1958)

magnetofon szpulowy ZK140T na licencji Grundig

- szpulowe ZK 120, ZK140, ZK145, ZK120T, ZK 140T, ZK 145T, ZK240, ZK246
- szpulowe M2403SD Dama Pik (stereo), M2405S (stereo), M2406QD (kwadro), M2408S Aria
- szpulowy MDS2412 Aria
- monofoniczny kasetowy MK125 (produkcja w Lubartowie) - licencja Thomson
- monofoniczny kasetowy MK122 (produkcja w Lubartowie) - licencja Thomson
- monofoniczny kasetowy B113 Kapral (1981 produkcja w Lubartowie)
- monofoniczny kasetowy B303 Ułan
- przenośny kasetowy walkman PS101 Kajtek (1987)
radiomagnetofony:
- kasetowe mono RM132, RM405 Marta
- kasetowe stereo RMS404, RMS451
- kasetowy Grundig RB3200 (1981 – licencja Grundig)
- kasetowy samochodowy RP-701 (produkcja w Lubartowie)
magnetowidy
- kasetowy MTV 20
zestawy muzyczne (wieże audio)
- M601SD Marcin deck kasetowy (na bazie części firmy Sanyo)
- seria magnetofonów kasetowych stereo slim M7010 i M7020 (METAL)
- seria magnetofonów kasetowych stereo MINI M8010, M8011, M8012 SOFT TOUCH, M8013 SOFT TOUCH, M8015 SOFT TOUCH
- deck kasetowy (seria) M9010, M9115
- amplituner (wzmacniacz) AT9100, AT9115