Wojciech Cejrowski

Wojciech Cejrowski

Urodzony	27 czerwca 1964 Elbląg
Galeria w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach
strona www

Wojciech Cejrowski (ur. 27 czerwca 1964 w Elblągu) - polski dziennikarz, satyryk, podróżnik, autor książek i publikacji prasowych, fotograf.

Spis treści

Edukacja

Ukończył XVII LO im. A. F. Modrzewskiego w Warszawie, studiował w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, Uniwersytecie Warszawskim i Santa Clara University w Kalifornii w USA.

Działalność dziennikarska

Telewizja

Wojciech Cejrowski zaczynał u boku Wojciecha Manna w programie "Non Stop Kolor" w TVP 2 w latach 1992-1994. Najbardziej znany publicznie z kontrowersyjnego programu "WC Kwadrans", który był nadawany w TVP 1 w latach 1994-1996. W programie tym prezentował konserwatywne poglądy na kwestie społeczne, promował w nim pozytywne znaczenie słowa "ciemnogród" określające przywiązanie do tradycyjnych wartości.

Obok "WC Kwadransa" prowadził równolegle program muzyczny pt. "Stajnia..." nadawany w TVP 1 oraz powtarzany przez Ośrodki Regionalne TVP. W sezonie 1996-97 na zamówienie TV Niepokalanów (obecnie TV Puls) zrealizował 30-odcinkowy cykl "Podróżnik", w którym opowiadał o swoich wyprawach do Ameryki Południowej. Rok 1997 to początek współpracy ze stacją RTL 7, gdzie występował najpierw w gronie polskich satyryków (m.in. Jan Pietrzak) w cyklu komentarzy satyrycznych, potem zaś (w latach 1999-2000) prowadził talk-show "Piękny i Bestia" w duecie z Alicją Resich-Modlińską. Następnie przeszedł do telewizji Polsat gdzie prowadzi autorski program "Z kamerą wśród ludzi" (2003-2004), który zgromadził przed telewizorami czwartą co do wielkości widownię (2,5 miliona widzów) wśród wszystkich stacji TV w Polsce.

W 2006 roku zasiadał w jury programu Supertalent emitowanego przez TVP2 wraz z Moniką Richardson, Katarzyną Figurą i Bogusławem Kaczyńskim. 1 maja 2006 na antenie TVP1 wyemitowany został jednoodcinkowy talk-show Wojciecha Cejrowskiego i Macieja Chmiela "Produkt jednorazowy".

Od 2006 roku jest stałym gościem programu podróżniczego TVP Podróże z żartem.

Od stycznia 2007 roku w niedzielne poranki w TVP2 ukazuje się jego program "Boso przez świat". Autor określa go następująco: filmowa gawęda pełna dygresji i żartów, urozmaicona rozmowami z miejscową ludnością, prezentacją kultury ludowej i ciekawostek^{[potrzebne źródło]}.

Od 6 marca 2008 w TVN Style prowadzi program "Po mojemu - Wojciech Cejrowski".

Radio

Pracę w Polskim Radiu rozpoczął w roku 1991 u boku Korneliusza Pacudy cyklem audycji "Czy jest miejsce na country w Polsce?". Następnie w wyniku podpisania kontraktu z amerykańskim koncernem medialnym ABC – w styczniu roku 1992 rozgłośnie regionalne Polskiego Radia S.A. w całym kraju rozpoczęły nadawanie American Country Countdown w polskiej wersji językowej. Wojciech Cejrowski, początkowo z Korneliuszem Pacudą, prowadził tę audycję przez 11 lat. Ostatnie, 519 wydanie, wyemitowano w styczniu 2003.

W roku 1993 Wojciech Cejrowski otrzymał propozycję pracy w prywatnej stacji Radio Kolor, której właścicielami i założycielami byli Wojciech Mann i Krzysztof Materna. Początkowo prowadził własną audycję muzyczną, a potem program "Aeroplan" z Beatą Pawlikowską oraz autorski blok poranny, w każdą sobotę od godz. 6. do 10. Audycja ta była podstawą powstania telewizyjnego programu "WC Kwadrans".

Współpraca z radiem Kolor zakończyła się w 1997 r. W latach 1997-1999 pracował w Radiu Wawa. Od 1995 różne jego audycje trafiają jako produkcja zewnętrzna do kilkudziesięciu stacji prywatnych i publicznych na terenie całego kraju. M.in: "Na drugim końcu globusa", emitowane na antenie Radiowej Jedynki, Radia dla Ciebie, Radia Koszalin, Radia Merkury, Radia PiK oraz sieci radiowej PLUS.

Od 1999 rozpoczął stałą współpracę z Programem Pierwszym Polskiego Radia, składająca się z korespondencji zagranicznych dla "Z pierwszej ręki" i "Radia kierowców", opowieści podróżniczych w ramach "Lata z Radiem" oraz "Czterech pór roku" oraz audycji autorskich przygotowywanych na zlecenie Redakcji Muzycznej.

Od stycznia 2007 roku w sobotnie przedpołudnia prowadzi "Audycję Podzwrotnikową" w radiowej "Trójce", gdzie prezentuje muzykę z tropików (m.in z Afryki, Australii czy z Ameryki Łacińskiej).

Prasa

Wojciech Cejrowski jest też felietonistą i reportażystą. Pisuje felietony na tematy społeczno-polityczne (cykle felietonów do "Gazety Polskiej", "Tygodnika AWS", "Ilustrowanego Kuriera Polskiego") oraz reportaże podróżnicze z Ameryki Południowej ("Rzeczpospolita", "Podróże", "Voyage", "Opcja na prawo", "Poznaj Świat", "National Geographic").

Występy estradowe

Od 1995 r. Wojciech Cejrowski jeździ po Polsce, Kanadzie, USA, Australii, Francji i Szwajcarii z występami estradowymi w stylu stand up comedy (jeden człowiek z mikrofonem).

Działalność podróżnicza

Wojciech Cejrowski organizuje od lat wyprawy w najdziksze zakamarki naszej planety. Był w 40 krajach na 6 kontynentach. Najczęściej jeździ do Amazonii, dokumentując życie zamieszkujących ją Indian i Metysów. Brał udział m.in. w pieszym pokonaniu bagnistej puszczy Darien, na granicy Kolumbii i Panamy (1996) oraz przejeździe trasy Camel Trophy, w Gujanie, w 1996 r. w ramach której dotarł m.in. do odległych osad plemienia Wai Wai. Ma dom w Mexico City, gdzie mieszka sporadycznie od lat 80. ubiegłego wieku, a także dużą posiadłość ziemską w Ekwadorze.

Wyprawy

1985 – Kuba, Meksyk – ekspedycja speleologiczna
1986 – Meksyk – dokumentacja stanowisk archeologicznych kultury Tolteków
1986 – Meksyk – "Lakandoni – potomkowie Majów"
1987 – Meksyk – dokumentacja stanowisk archeologicznych Majów
1987/1988 – Meksyk – "Plemiona pogranicza – między światem Azteków i Majów"
1989 – ZSRR – "Ławry – stolice Prawosławia"
1989 – Meksyk – "Zagubione plemię – współcześni potomkowie Indian"
1990 – Gwatemala, Honduras, Meksyk – "Mundo Maya"
1990 – ZSRR – "Życie w komunałkach"
1990 – Kaukaz
1991 – Kostaryka, Nikaragua, Honduras, Salwador, Gwatemala, Belize – "Guerrilla – partyzanci, rebelianci i zwyczajni bandyci"
1991 – Gwatemala -nieznane ruiny Majów, potomkowie niewolników z Jamajki
1992 – Teksas/Meksyk – "Plemiona pogranicza – Tarahumara, Raramuri"
1993 – USA – Współczesne obrzędy indiańskie POW WOW
1994 – Honduras, Meksyk – początek projektu "Indianie Miskito"
1995 – Kolumbia – Indianie Kogi
1996 – Panama/Kolumbia – piesze przejście Darien, Indianie Choco i Kuna
1997 – Wenezuela/Brazylia – Indianie Yanomami, Kurripaco i Piaroa
1997 – Australia – "Z Adelajdy na półwysep York"
1998 – Wenezuela/Kolumbia – Indianie Carapana
1998 – USA/Kanada/Meksyk – "Mennonici, Amisze i Mormoni"
1999 – Gujana/Wenezuela/Brazylia – ostatni Indianie Wai Wai
1999/2000 – Maroko – "Życie codzienne na souku"
2000 – Paragwaj/Brazylia – Mennonici, Indianie Ache, Ayoreo, Nivacle
2001 – Peru/Ekwador – przeprawa rzeką Napo, plemię Sekoya
2002 – Kolumbia, Peru, Brazylia – plemiona Marubo, Mayoruna i Yagua
2003 – Surinam/Gujana Fr./ Brazylia – plemiona Bush Negros, Wayana, Tirio i Wai Wai
2004 – Izrael/Palestyna – śladami Jezusa
2004 – Kostaryka/Panama – Garifuna, afrykańskie plemię na Karaibach
2005 – Boliwia
2007 – Hiszpania, Peru/Kolumbia/Brazylia, Trynidad i Tobago
2008 - Meksyk, Gwatemala, Puerto Rico, Archipelag Vanuatu

Organizacje

Wojciech Cejrowski należy do następujących organizacji:

Royal Geographical Society – Królewskie Towarzystwo Geograficzne w Londynie – jest trzecim Polakiem posiadającym status członka rzeczywistego (ang. fellow)
CMA – Country Music Association (USA)
ACMA – Australian Country Music Association (Australia)
Stowarzyszenie Muzyki Country (Polska) – od roku 2000 Sekretarz Generalny
South American Explorers Club

Nagrody

6 nominacji do "Wiktora" – za działalność telewizyjną (kategorie: najlepszy aktor, najlepszy dziennikarz, komentator-publicysta, najlepszy prezenter TV, największe odkrycie telewizyjne roku, największa osobowość TV)
"Najciekawszy człowiek roku" – tytuł przyznany przez Gazetę Polską
"Bursztynowy motyl" 2003 – nagroda im. Arkadego Fiedlera dla najlepszej książki podróżniczej roku ("Gringo wśród dzikich plemion")
"Świry 2004" – nominacja w kategorii "najbardziej zwariowana osobowość TV"
Na II Międzynarodowym Festiwalu Filmów Turystycznych jego program "Boso przez świat" otrzymał nagrodę w kategorii najlepszy turystyczny program telewizyjny
Złoty medal w kategorii Travel & Tourism w 51 międzynarodowym konkursie New York Festivals 2008^[1]

Publikacje książkowe

Wydał kilka książek; część z nich (Kołtun się jeży, Młot na lewicę i Sól do oka) to pozycje z dziedziny publicystyki i humoru politycznego. Pozostałe to książki podróżnicze. Gringo wśród dzikich plemion otrzymała nagrodę Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera dla najlepszej książki podróżniczej roku 2003.

Kołtun się jeży (1996)
Podróżnik WC (1997)
WC na końcu Orinoko (1998)
Młot na lewicę (1999)
Sól do oka (2002)
Gringo wśród dzikich plemion (2003)
Rio Anaconda (2006)

Poglądy i kontrowersje

Wielokrotnie wypowiadał się negatywnie na temat parad gejowskich i związków homoseksualnych mówiąc m.in. Dżentelmen nie wchodzi do burdelu, człowiek kulturalny nie chodzi na parady pederastów, gdzie są promowane wartości antychrześcijańskie w sposób agresywny. (...) I ja zaliczam się do tych osób, które uważają parady pederastów za zło, promowanie zboczeń za zło i zwalczam to zło dostępnymi dla mnie sposobami.^[2].

Sam o sobie powiedział: Jestem katolem i homofobem. I nie mam zamiaru się z tego leczyć. Podobnie jak ktoś, kto nie lubi pająków, nie musi leczyć się z arachnofobii^[3].

Kiedy do swojego programu zaprosił Marka Kotańskiego, podał mu rękę w rękawiczce i rozmawiał z nim przez szybę, czym jak sam powiedział wyraził cywilny strach przed śmiertelną chorobą jaką jest AIDS^[2].

Swoje poglądy polityczne określa jako konserwatywno-liberalne. W swoich programach wielokrotnie krytykuje rozbudowaną biurokrację i ograniczenia wolności osobistych, co przeciwstawia odwiedzanym przez siebie krajom Ameryki Południowej.

Procesy sądowe

W 1999 Wojciech Cejrowski został skazany wyrokiem sądu na karę grzywny w wysokości 3000 złotych za słowa skierowane pod adresem ówczesnego Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego, które sąd uznał za znieważające głowę państwa to jest przestępstwo z art. 135 par. 2 kodeksu karnego.

W 1995 r. program Cejrowskiego opisała w Gazecie Wyborczej Anna Bikont, która zacytowała osoby dopatrujące się w nim propagowania treści faszystowskich. Wojciech Cejrowski pozwał do sądu osoby tak twierdzące oraz autorkę tekstu. W 2002 r. warszawski sąd apelacyjny uznał, że pozwani nie muszą przepraszać za reportaż i jego tytuł, który wg sądu oddaje istotę postępowania Cejrowskiego^[4].