Wikipedysta:McMonster/BMPT
| BMPT | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Rosja |
| Typ pojazdu | bojowy wóz wsparcia czołgów |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 5 osób (dowódca, strzelec, dwóch strzelców granatników automatycznych, kierowca-mechanik) |
| Dane techniczne | |
| Silnik | 12-cylindrowy silnik wysokoprężny, turbodoładowany W-92S2 |
| Pancerz | wielowarstwowy oraz pancerz reaktywny 4S23 Relikt lub 4S22 Kontakt-2 |
| Masa | 47 ton |
| Moc jedn. | 15,6 kW/21,3 KM/t |
| Osiągi | |
| Prędkość | 65 km/h |
| Zasięg | 550 |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 2 armaty automatyczne kal. 30 mm 2A42 (zapas 900 nabojów) km PKTM kal. 7,62 mm (zapas 2000 nabojów) 4 wyrzutnie ppk Ataka-T (zapas 4 rakiet) 2 granatniki automatyczne kal. 30 mm AG-17D (zapas 600 nabojów) |
|
| Wyposażenie dodatkowe | |
| 12 wyrzutni granatów dymnych lub aerozolowych systemu 902A | |
BMPT (ros. Боевая машина поддержки танков, bojewaja maszina poddierżki tankow) - rosyjski bojowy wóz wsparcia czołgów w stadium prototypu.
[edytuj] Historia
Koncepcja pojazdu wsparcia czołgów powstała poraz pierwszy w ZSRR. Wynikła ona z luki istniejącej pomiędzy pojazdem o silnym uzbrojeniu oraz wysokim stopniu ochrony załogi, jakim jest czołg, a lekko opancerzonymi i znacznie słabiej uzbrojonymi transporterami opancerzonymi i bojowymi wozami piechoty. Czołgi, choć silnie opancerzone i uzbrojone, są bardzo wrażliwe wobec współcześnie stosowanych środków ich zwalczania, dlatego muszą polegać na wsparciu towarzyszącej im piechoty oraz lekkich pojazdach służących piechocie za środek transportu oraz wsparcie ogniowe. Ponadto czołgi wciąż są główną siłą uderzeniową większości armii, a do ich podstawowych zadań należy zwalczanie czołgów przeciwnika i umocnionych punktów oporu. Wykorzystywanie czołgów do walki z celami o mniejszym znaczeniu, takimi jak lekkie pojazdy opancerzone i nieopancerzone lub piechota, jest nieefektywne, gdyż nie mogą one wykonywać wówczas swoich głównych zadań. Strzelanie z armaty czołgowej do tego typu celów jest kłopotliwe z powodu jej względnie niskiej szybkostrzelności, płaskiej trajektorii lotu pocisku, co uniemożliwia rażenie piechoty ukrytej w okopach lub za przeszkodami oraz względnie małego zapasu amunicji do armaty przewożonej w pojeździe. Natomiast uzbrojenie pomocnicze w postaci czołgowych karabinów maszynowych często okazuje się niewystarczające.
Pierwszymi próbami wypełnienia tej luki były pomysły dodatkowego uzbrajania czołgów w armaty automatyczne małego kalibru. Między innymi podczas prac w ramach programu XM1, w ramach którego opracowano czołg M1 Abrams, rozważano zainstalowanie w wieży armaty Bushmaster, która była wówczas w opracowaniu. Również jeden z protoypów czołgu T-80 otrzymał armatę kalibru 30 mm zamontowaną w wieży, lecz pomysł ten został odrzucony. W dwie armaty 20 mm Oerlikon-Contraves, a następnie jedną 30 mm 2A42 wyposażono również słowacką odmianę T-72M2 Moderna w celu zwalczania nisko lecących samolotów szturmowych i śmigłowców bojowych.
Do jego głównych zadań miało należeć
W Izraelu we wczesnych latach 80. XX w. zaczęły powstawać transportery
wielowarstwowy wraz z modułami ERA typu 4S23 Relikt lub 4S22 Kontakt-5 (strop wieży i przednia płyta
