Wespazjan

Ten artykuł dotyczy cesarza rzymskiego. Zobacz też: imię Wespazjan.

Wespazjan

Imiona	Titus Flavius Vespasianus
Panował jako	Imperator Caesar Vespasianus Augustus
zaliczony w poczet bogów jako Divus Vespasianus
Czas panowania	1 lipca 69 r. - 24 czerwca 79 r.
Dynastia	flawijska
Data urodzin	17 listopada 9 r. - Falacrinae
Data śmierci	24 czerwca 79 r. - Rzym
Moneta

Lista cesarzy rzymskich

Wespazjan (ur. 17 listopada 9 n.e., zm. 23 czerwca 79 n.e.)

Titus Flavius Vespasianus, urodzony w Falacrinae. Syn Tytusa Flawiusza Sabinusa (I) i Wespazji Polli, młodszy brat Tytusa Flawiusza Sabinusa (II). Cesarz rzymski od 1 lipca 69 do 23 czerwca 79 roku n.e. Odznaczył się w okresie podboju Brytanii (lata 40.). Po wygaśnięciu, ze śmiercią Nerona, dynastii julijsko-klaudyjskiej, nie brał udziału w walce o sukcesję. Został na początku lipca 69 roku wybrany na cesarza przez swoich legionistów w Aleksandrii oraz uznany przez senat w pół roku później za cesarza. Założyciel dynastii Flawiuszów. Namiestnikiem Brytanii mianował Juliusza Agrykolę. Zmarł przed zwycięską inwazją Agrykoli na Kaledonię. Przeczuwając że jego koniec jest bliski, oznajmił jak zwykle żartem: "Coś mi się zdaje, że staje się bogiem".Gdy już zbliżała się chwila ostatnia, kazał się podnieść mówiąc "Cesarz Rzymian umiera stojąc".

Wyróżnił się jako reformator i reorganizator państwowości rzymskiej, umocnił granice cesarstwa. Nakazał usunąć z Rzymu stoików. Jego żoną była Domitilla Starsza - mieli oni 3 dzieci. Jego następcą był starszy syn Tytus (79-81), później władzę objął drugi jego syn - Domicjan, który został zamordowany 23 czerwca 96 roku. Po jego rządach nastąpił okres panowania pięciu dobrych cesarzy.

[edytuj] Bibliografia

Cary M., Scullard H. H., Dzieje Rzymu. Od czasów najdawniejszych do Konstantyna. t. I, Warszawa 1992.
Krawczuk A., Poczet cesarzowych Rzymu, ISKRY, Warszawa 2006.
Krawczuk A., Poczet cesarzy rzymskich, ISKRY, Warszawa 2006.
Swetoniusz, Żywoty cezarów., Ossolineum, Wrocław 1987.
Tacyt, Dzieła t.I-II, Warszawa,1957, 2004.
Władcy i wodzowie starożytności. Słownik, pod red. P. Iwaszkiewicz, W. Łoś, M. Stępień, Warszawa 1998.