Wawrów

Współrzędne: 52°45' N 15°17' E52.75 15.2833333 (Wawrów)

Wawrów
Województwo	lubuskie
Powiat	gorzowski
Gmina	Santok
Sołtys	Rajczyk Krystyna
Położenie	52° 45' N 15° 17' E
Ludność • liczba ludności	1200
Strefa numeracyjna (do 2005)	95
Kod pocztowy	66-431 (poczta: Santok)
Tablice rejestracyjne	FGW
Położenie na mapie Polski Wawrów

Wawrów wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie gorzowskim, w gminie Santok.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego, a wcześniej w latach 1950 - 1975 do województwa zielonogórskiego. Wieś przylega od wschodu do Gorzowa Wielkopolskiego i jest położona 8 km na zachód od Santoka na Równinie Gorzowskiej.

Ze względu na korzystne położenie obok dużego miasta, Wawrów stał się atrakcyjnym miejscem lokalizacji dla gorzowskich firm i hurtowni. We wsi znajduje się szkoła podstawowa, przystanki PKS i MZK, liczne sklepy, mała gastronomia, dwa kluby sportowe i dwa stadiony (piłkarski i żużlowy).

We wsi znajduje się stadion mini-żużlowy i działa klub żużlowy dla młodzików Gorzowski Uczniowski Klub Sportowy "Speedway Wawrów". Klub jest prowadzony przez byłego żużlowca Bogusława Nowaka. Jego wychowankami byli m.in. Krzysztof Cegielski, Paweł Hlib, Michał Rajkowski i wielu innych gorzowskich żużlowców. W Wawrowie co roku organizowane są Żużlowe Mistrzostwa Polski Drużyn Młodzieżowych - impreza o zasięgu międzynarodowym.

Wieś połączona jest z Gorzowem Wielkopolskim liniami MZK:
113 na trasie: Os.Staszica-Wawrów (wybrane kursy na trasie wydłużonej:Os.Staszica-Wawrów A.E.K.)
114 na trasie: Prefadom-Wawrów

[edytuj] Historia i zabytki

Pierwsza historyczna wzmianka pochodzi z 1319 r., gdy książę pomorski Wratysław przekazał wieś rodzinie Horker. Od XIV w. grunty wsi zaczęły wykupywać władze Ladsberga (Gorzowa). We wsi zachował się kościół z połowy XIII w. wzniesiony z ciosów granitowych. W 1729 r. do północnej ściany świątyni dobudowano ryglowy przedsionek, a w 1833 r. neogotycką wieżę. W 1849 r. przebudowano wnętrze kościoła i zmieniono jego wystrój, a po 1945 r. zlikwidowano empory i ołtarz ambonowy. Przebudowy i remonty zatarły pierwotne romańskie cechy świątyni.

[edytuj] Bibliografia

Jarosław Lewczuk, Błażej Skaziński (red.), Zabytki północnej części województwa lubuskiego, Zielona Góra - Gorzów Wielkopolski, Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Zielonej Górze, 2004, ISBN 83-921289-0-7.

Zobacz też: Wawrowo