Władysław Korczyc

gen. broni Władysław Korczyc

gen. broni Władysław Korczyc (Владислав Викентиевич Корчиц) (ur. 1 września 1893 Bogdanowicze k. Słonimia – zm. 1966 Moskwa) – polski i radziecki generał.

Od 1914 służył w armii rosyjskiej. Oficer armii carskiej w stopniu chorążego z 1917. Uczestnik I wojny światowej i II wojny światowej. Od listopada 1917 roku w Armii Czerwonej. W l. 1918 - 1919 pracował jako księgowy w administracji Armii Czerwonej. Brał udział w wojnie bolszewickiej po stronie sowieckiej. Po wojnie 1920 oficer zawodowy. Uczestnik wojny domowej. m. in. w 16 Dywizji Piechoty na Froncie Południowym. W latach 1920 - 1921 dowódca kursu w Szkole Czerwonych Komunardów, następnie dowódca 49 pułku piechoty, komendant Szkoły Oficerskiej w 17 Dywizji Piechoty. Od 1931 szef sztabu 14 Korpusu Piechoty. Ukończył Wojskową Akademię im. Frunze. Więziony i torturowany od 9 maja 1938 do 12 stycznia 1940 r. w okresie wielkiej czystki. Przeżył, gdyż udawał obłąkanego, podając nazwiska z Trylogii Sienkiewicza. Od 1940 ponownie na stanowiskach w szkolnictwie wojskowym - starszy wykładowca w Akademii im. Frunze. Od grudnia 1941 na stanowiskach dowódczych w Armii Czerwonej. Szef sztabu 26 Dywizji Piechoty, dowódca 245 Dywizji Piechoty i 182 Dywizji Piechoty, zastępca dowódcy 34 Armii.

W maju 1944 roku skierowany do Wojska Polskiego, gdzie kolejno pełnił funkcje:

• szef sztabu 1 Armii Wojska Polskiego w ZSRR
• szef Sztabu Głównego Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego od 1 września 1944
• dowódca 1 Armii Wojska Polskiego od października 1944,
• szef Sztabu Głównego (później Sztabu Generalnego) Wojska Polskiego (19 grudnia 1944 - 18 stycznia 1954)

jednocześnie od 1950 wiceminister Obrony Narodowej,

• poseł na Sejm I kadencji 1952-1956 / okręg szczeciński /

W 1954 odwołany do ZSRR. Po przejściu w stan spoczynku mieszkał w Moskwie, gdzie zmarł.

Odznaczony m.in.:

• Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari
• Orderem Krzyża Grunwaldu II klasy

[edytuj] Bibliografia

H.P Kosk Generalicja polska t. 1 wyd.: Oficyna Wydawnicza Pruszków 1998. Mała Encyklopedia Wojskowa wyd.: MON 1970.

Ponieważ opis tego hasła  biograficznego związanego z historią, Polską i ZSRR ma formę zaledwie zalążkową , pomóż nam je rozbudować, o ile dysponujesz odpowiednimi źródłami.
Prosimy, zapoznaj się najpierw z zasadami oraz zaleceniami edytowania Wikipedii.