narzędzia
Ucho wewnętrzne
 |
Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Ucho wewnętrzne (łac. auris interna) (błędnik łac. labirynthus – zwany tak z powodu skomplikowanej budowy anatomicznej) – wewnętrzna część ucha. Jest jednym z elementów (receptorem) zmysłu równowagi i zmysłu słuchu.
a. Przedsionek wypełniony płynem, prowadzi do niego okienko owalne. Jego funkcja to odbieranie drgań mechanicznych, wzbudzanie drgań cząsteczek mechanicznych.
b. Ślimak – zwinięty kanał zawierający właściwy narząd słuchu. Jego funkcja to odbieranie drgań cieczy wzbudzanie impulsów nerwowych, które nerwem słuchowym biegną do ośrodka słuchu.
c. Kanały półkoliste – błędnik błoniasty, wypełniony płynem i zawierający ziarenko węglanu wapnia – otolit. Jest to narząd równowagi. Jego funkcja to informowanie o położeniu ciała w przestrzeni.
Ucho wewnętrzne:
- ślimak
- trzy kanały półkoliste
- nerw słuchowy
Ruchy głowy powodują przemieszczanie sie płynu i substancji galaretowatej aparatu przedsionkowego, co wywołuje pobudzenie komórek zmysłowych. Powstają impulsy nerwowe przekazywane nerwem równowagi do mózgu gdzie są analizowane.
