Tu-134

Tu-134
Tu-134A w barwach linii Aerofłot-Nord na lotnisku Szeremietiewo-1 w Moskwie
Dane podstawowe
Państwo	ZSRR
Producent	Tupolew
Typ	samolot komunikacyjny krótkiego i średniego zasięgu
Załoga	3-4
Historia
Data oblotu	1963
Zachowane egzemplarze	852
Dane techniczne
Napęd	dwa silniki turbowentylatorowe Sołowjew D-30-II
Wymiary
Rozpiętość	29 m
Długość	37.5 m
Wysokość	9.14 m
Masa
Własna	29 050 kg
Osiągi
Prędkość maksymalna	905 km/h
Pułap praktyczny	11 900 m
Zasięg	1 800 - 2 800 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
72 do 96 osób (w zależności od wersji)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Tupolew Tu-134 - radziecki samolot pasażerski krótkiego i średniego zasięgu skonstruowany w biurze technicznym Tupolewa.

W celu zastąpienia spartańskiego modelu Tu-124 techniczne biuro Tupolew zdecydowało się w roku 1963 na zaprojektowanie dwusilnikowego odrzutowego samolotu komunikacyjnego nowej generacji, który miał być bardziej zbliżony do zachodnich standardów, szczególnie pod względem komfortu. Po modyfikacji spodziewano się osiągnięcia lepszej akceptacji na zagranicznych rynkach.

Projekt, początkowo oznaczony jako Tu-124A, został przemianowany na Tu-134, gdy stało się jasne, że nowy samolot posiadać będzie jednak kilka całkowicie nowych, charakterystycznych elementów i znacząco będzie różnić się od poprzednika. Tupolew Tu-134 został wyposażony w usterzenie w układzie T, silniki umieszczone z tyłu po bokach kadłuba. Charakteryzował się płatem o dużym skosie i ujemnym wzniosie. Duży skos gwarantował wysoką prędkość przelotową, natomiast wymuszał lądowanie przy wyjątkowo dużej szybkości. Wymagało to korzystania z dosyć długiego (biorąc pod uwagę umiarkowaną wielkość samolotu) pasa startowego. W późniejszej wersji, oznaczonej jako Tu-134A, zastosowano odwracacz ciągu, co skróciło drogę hamowania samolotu.

Służbę rozpoczął w roku 1967 na liniach lotniczych Aerofłot. Pierwsza wersja mieściła maksymalnie 72 pasażerów. Ostatnia wersja Tu-134B-3 mogła (dzięki dłuższemu kadłubowi) pomieścić 96 osób. Samolot okazał się sukcesem i był eksportowany do wielu krajów RWPG.

Samolot znany był z dosyć hałaśliwych silników, szczególnie podczas startu, który odbywał się pod znacznym kątem (samolot szybko nabierał wysokości).

Produkowano 5 różnych wersji tego samolotu.

Wersja Tu-134 wykorzystywana przez PLL LOT cechowała się krótszym kadłubem, przez co liczba miejsc była mniejsza.