Stanisław Riess de Riesenhorst

Stanisław Riess de Riesenhorst ps. "Ryś", "Budowniczy" (ur. 1887, zm. 1 sierpnia 1944 w Warszawie) – pułkownik, oficer Wojska Polskiego i armii autriackiej, podczas dwudziestolecia międzywojennego dowódca 8. pułku ułanów im. Księcia J. Poniatowskiego, podczas powstania warszawskiego komendant placu Okręgu Warszawa Armii Krajowej^[1].

Po wybuchu II wojny światowej zaczął działać w konspiracji. Podczas okupacji niemieckiej pełnił funkcję oficera Oddziału II Komendy Głównej i oficera sztabu komendanta Okręgu Warszawa Armii Krajowej. Poległ 1 dnia powstania^[2] w rejonie ulicy Świętokrzyskiej i Zielnej, gdy szedł objąć stanowisko Komendanta placu z rozkazu płk Antoniego Chruściela (ps. "Monter").

Syn gen. Aloisa Riess de Riesenhorsta, brat Henryka Riess de Riesenhorst - inżyniera drogownictwa, oraz slawisty Witolda Riess de Riesenhorsta, który zginął w wojnie polsko-bolszewickiej.

Został pochowany na Cmentarzu Wilanowskim^[3].