W innych językach

Radio Solidarność

Berta – jeden z najbardziej udanych nadajników stosowanych przez Radio Solidarność
Berta – jeden z najbardziej udanych nadajników stosowanych przez Radio Solidarność
Nadajnik Bolek i Lolek
Nadajnik Bolek i Lolek
Ulotka informująca o zbliżającej się audycji Radia Solidarność – awers
Ulotka informująca o zbliżającej się audycji Radia Solidarność – awers
Ulotka informująca o zbliżającej się audycji Radia Solidarność – rewers
Ulotka informująca o zbliżającej się audycji Radia Solidarność – rewers

Radio Solidarność nazywane również Radio S było podziemną stacją radiową Solidarności nadającą od 1982r. Pierwsza audycja miała miejsce w Warszawie 12 kwietnia 1982 r. o godzinie 21.00. Nielegalny nadajnik został umieszczony na dachu bloku na warszawskiej Ochocie, przy ul. Grójeckiej 19/25. Audycja wyemitowana została na falach UKF i trwała osiem i pół minuty[1]. W ciągu najbliższych kilku lat powstało wiele innych stacji, m.in. w Wrocławiu, Świdniku, Toruniu, Puławach.

[edytuj] Radio Solidarność w Regionie Mazowsze

Audycje zaczynały się od melodii „Siekiera, motyka” granej na flecie i słów „tu Radio Solidarność”.

Używane m.in. były następujące nadajniki:

  • „Gienia” – mały nadajnik nadający w paśmie UKF. Nadawał audycje z taśmy magnetofonowej. Musiał korzystać z zewnętrzego odtwarzacza kaset.
  • Bolek i Lolek – nadajnik nadający w paśmie telewizyjnym. Nadawał wyłącznie obraz w postaci krótkiego napisu. Napisy były kodowane na specjalnej wymiennej kości EPROM. Pierwszy użyty napis brzmiał „Solidarność żyje”. Nadajniki tego typu bardzo często współpracowały z nadajnikami Gienia. Wówczas Bolek i Lolek nadawał napis „Włącz radio”, a chwilę później „Gienia” nadawała audycję radiową nagraną na taśmie magnetofonowej. Bolek i Lolek mieścił się w torbie noszonej na ramieniu.
  • „Berta” – nadajnik nadający w paśmie telewizyjnym, zakłócający fonię. Nadawał audycję z taśmy magnetofonowej. Odtwarzacz kaset był wbudowany. Rozmiarem podobny do Bolka i Lolka.

Audycje Radia Solidarność nadawane były także z wykorzystaniem sprzętu nagłaśniającego m.in. przez Grupy Oporu „Solidarni” z wykorzystaniem tzw. „Gadał”. Do najgłośniejszych akcji należały:

  • 1 sierpnia 1982 Cmentarz Powązkowskim w Warszawie – audycja Radia Solidarność z przemówieniem Zbiegniewa Bujaka z okazji rocznicy wybuchu powstania warszawskiego.
  • lata 19841986 – teren Aresztu Śledczego na Rakowieckiej w Warszawie. Spektakularne audycje Radia Solidarność z okazji „tygodnia więźnia politycznego”.
  • październik 1985 – Bar „Donald” Warszawa. Nieudana, niemalże samobójcza, akcja Grup Oporu „Solidarni” na rogu ul. Szpitalnej i Rutkowskiego. Ponieważ poprzedzona ona była ogłoszeniami w prasie i ulotkami, zapowiadającymi manifestację, na miejscu akcji doszło do silnej koncentracji funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa. Esbecy udaremnienili akcję i aresztowali kilku jej członków.

Po zwycięstwie Solidarności kilka stacji radiowych powoływało się na tradycje Radio Solidarność, m.in. Radio Eska.

Do działaczy Radia Solidarność należeli m.in.:

[edytuj] Bibliografia

  • „Pirackie radiostacje reakcyjnego podziemia” Nasz Dziennik 13/14.12.2003 r

[edytuj] Linki zewnętrzne


SEO Tools SEO Tools system wymiany linków wymiana linkami tanie kredyty gotówkowe kreatyna Plaza 3 star hotel Los Angeles krynica noclegi Sejm Tyk