Rad (pierwiastek)

Fr - Ra - Ac
Ba
Ra
 

Dane ogólne
Nazwa, symbol, l.a.* Rad, Ra, 88
Własności metaliczne metal ziem alkalicznych
Grupa, okres, blok 2 (IIA), 7, s
Gęstość, twardość 5000 kg/m3, bd
Kolor srebrzystobiały
Własności atomowe
Masa atomowa 226 u
Promień atomowy (obl.) 215 (bd) pm
Promień kowalencyjny bd
Promień van der Waalsa bd
Konfiguracja elektronowa [Rn]7s²
e- na poziom energetyczny 2, 8, 18, 32, 18, 8, 2
Stopień utlenienia 2
Własności kwasowe tlenków silnie zasadowe
Struktura krystaliczna regularna przestrzennie
centrowana
Własności fizyczne
Stan skupienia stały
Temperatura topnienia 973 K (700 °C)
Temperatura wrzenia 2010 K (1737°C)
Objętość molowa 41,09×10-6 m³/mol
Ciepło parowania 136,8 kJ/mol
Ciepło topnienia 37 kJ/mol
Ciśnienie pary nasyconej 327 Pa (527 K)
Prędkość dźwięku bd
Pozostałe dane
Elektroujemność 0,89 (Pauling)
0,97 (Allred)
Ciepło właściwe 94 J/(kg*K)
Przewodność właściwa 1×106 S/m
Przewodność cieplna 18,6 W/(m*K)
I Potencjał jonizacyjny 509,3 kJ/mol
II Potencjał jonizacyjny 979 kJ/mol
III Potencjał jonizacyjny 3300 kJ/mol
IV Potencjał jonizacyjny 4400 kJ/mol
Najbardziej stabilne izotopy*
izotop wyst. o.p.r. s.r. e.r. MeV p.r.
223Ra {syn.} 11,43 dni α 5,979 219Rn
224Ra {syn.} 3,66 dni α 5,789 220Rn
225Ra {syn.} 14,8 dni β- 0,357 225Ac
226Ra ślady 1599 lat[1] β- 4,780 226Ac
228Ra {syn.} 6,7 lat β- 0,046 228Ac

Tam, gdzie nie jest zaznaczone inaczej,
użyte są jednostki SI i warunki normalne.

*Wyjaśnienie skrótów:
l.a.=liczba atomowa
wyst.=występowanie w przyrodzie,
o.p.r.=okres połowicznego rozpadu,
s.r.=sposób rozpadu,
e.r.=energia rozpadu,
p.r.=produkt rozpadu

Rad (Ra, łac. radium) - pierwiastek chemiczny z grupy metali ziem alkalicznych w układzie okresowym. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa radius oznaczającego promień.

Spis treści

[edytuj] Charakterystyka

W formie czystej rad jest srebrzystym, lśniącym i miękkim metalem. Posiada silne własności promieniotwórcze. Jego własności chemiczne są zbliżone do baru. Reaguje stosunkowo powoli z tlenem atmosferycznym tworząc tlenek RaO i dość gwałtownie z wodą tworząc wodorotlenek Ra(OH)2.

Kationy Ra2+ należą do IV grupy analitycznej[2]. Sole radu barwią płomień na kolor karmazynowy.

[edytuj] Występowanie

Rad występuje naturalnie w rudach uranu, w formie tlenku RaO i wodorotlenku Ra(OH)2. W skorupie ziemskiej występuje w ilości ok. 6x10-7 ppm.

Rad posiada 33 izotopy[3]. Wszystkie jego izotopy są niestabilne. Najtrwalszy z nich jest izotop 226, który ma czas połowicznego rozpadu 1599 lat[1].

[edytuj] Odkrycie

Rad został odkryty przez Marię Skłodowską-Curie i jej męża Piotra Curie. Jako datę tego odkrycia, zgodnie z zeszytem laboratoryjnym Marii, przyjmuje się rok 1898.

[edytuj] Zastosowanie

Najważniejsze związki radu to sole Ra2+ (chlorek i węglan) które były używane w terapii nowotworowej i do produkcji farb luminescencyjnych. Obecnie rad nie jest już stosowany, ze względu na dużą radioaktywność, powodującą białaczkę u osób uczestniczących w produkcji soli radu.

[edytuj] Znaczenie biologiczne

Rad nie posiada żadnej roli biologicznej. Jest obecny w kościach i tkankach ludzkich w ilości ok. 2x10-9 ppm.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Witold Mizerski Tablice chemiczne (Wydawnictwo Adamantan) Warszawa 2004 ISBN 83-7350-040-5
  2. Jerzy Minczewski, Zygmunt Marczenko Chemia analityczna - 1 podstawy teoretyczne i analiza jakościowa (Wydawnictwo Naukowe PWN) Warszawa 2001 ISBN 83-01-13499-2
  3. Układ Okresowy Pierwiastków (Wydawnictwo Adamantan) Wyd. X

SEO Tools system wymiany linków wymiana linkami wymiana linkami wymiana linkami tanie kredyty gotówkowe kreatyna Plaza 3 star hotel Los Angeles krynica noclegi Sejm Tyk