Rodzinny Park Rozrywki "Rabkoland"

Rabkoland (pełna nazwa: Rodzinny Park Rozrywki "Rabkoland") w Rabce-Zdroju – jeden z czterech stacjonarnych lunaparków w Polsce, o powierzchni 2 ha. Na jego terenie znajduje się Muzeum Orderu Uśmiechu i Muzeum Rekordów i Osobliwości.

Przejażdżka na balerinie

Spis treści

[edytuj] Historia

Historia powstania wesołego miasteczka w Rabce sięga roku 1985. Wówczas to Waldemar Sybilski (na co dzień dr psychologii, kierownik pracowni psychologicznej z Oddziału Terenowego Instytutu Matki i Dziecka w Rabce) po powrocie ze Szwecji (gdzie pracował w wakacje), postawił bujanego słonika dla dzieci przed "Gazdą", największym wówczas domem handlowym Rabki. W rok później razem z Kazimierzem Miśkowcem, na placu obok stadionu sportowego, otworzyli niewielkie wesołe miasteczko nazywane "Alibaba" od nazwy postawionego obok drewnianego kiosku.

O tym, że miejsce zabaw dla najmłodszych cieszyło się popularnością świadczy fakt, iż w rok później, podczas wycieczki do Chorzowa w celu podpatrywania jak funkcjonuje Śląskie Wesołe Miasteczko obaj panowie zarazili ideą budowy lunaparku w Rabce Eugeniusza Wiecha, przedstawiciela rodziny Wiecha, która w chorzowskim wesołym miasteczku miała wiele własnych urządzeń, a sam ród jeszcze przed II wojną światową znany był na Górnym Śląsku w tej branży.

Lunapark zdecydowano wybudować na wydzierżawionej od GS-u błotnistej 2-hektarowej działce przy ulicy Podhalańskiej. Centralnym jej punktem stał się drewniany budynek z restauracją i salonem gier. Wzniesiony został w dwa tygodnie przez 20-osobową ekipę góralskich cieśli. Nazwany został "Szeherezadą". Sam lunapark, którego otwarcie miało miejsce 12 maja 1988 roku otrzymał dawną nazwę – "Alibaba".

W 1989 roku Eugeniusz Wiecha postawił pierwszy diabelski młyn i czterotorową zjeżdżalnię dla dzieci, którą w tym samym roku zamienił z Cricolandem, największym objazdowym wesołym miasteczkiem w Polsce, na mini-zoo. W skład tego zwierzyńca wchodził niedźwiedź syberyjski "Dżek" i 8 małp. Niebawem dokupiono cztery kuce i lamę. ZOO przetrwało do 1997 roku.
W 1992 roku Eugeniusz Wiecha sprzedał "Szeherezadę" i instalacje prywatnemu właścicielowi, Tadeuszowi Sienkowcowi, a sam powrócił do intensywnej działalności w Śląskim Wesołym Miasteczku. W 1998 roku, kiedy to Tadeusz Sienkowiec nosił się z zamiarem likwidacji wesołego miasteczka, Eugeniusz Wiecha zaproponował budowę parku rozrywki. Sprzyjającą okazją była upadłość Cricolandu, którego urządzenia wyprzedawano po bardzo korzystnych cenach. Wówczas Eugeniusz zakupił m. in. duży młyn, ten sam, który stoi do dziś. 17 czerwca 1998 Tatiana Wiecha i Tadeusz Sienkowiec wykupili na drodze przetargu dzierżawiony dotąd przez lunapark teren. Dzień później wraz z Tatianą Wiecha i Piotrem Strańcem zawiązali spółkę cywilną. Początkowo firma nosiła nazwę rodzinnego parku rozrywki "Tatry". Nazwa Rabkoland była zastrzeżonym znakiem towarowym zgłoszonym w Urzędzie Patentowym przez Kapitułę Orderu Uśmiechu, która pod tym szyldem zamierzała wybudować centrum szkoleniowo-konferencyjno-rozrywkowe w parku zdrojowym. Pomysł ten nie doszedł do skutku głównie z powodu problemów finansowych. Dzięki staraniom Eugeniusza Wiecha kapituła wyraziła zgodę na używanie znaku Rabkoland, który to następnie w 2003 Wanda Wiecha odkupiła od kapituły. W latach 2002 i 2003 nastąpiły również zmiany wewnętrzne we współwłasności firmy i dzierżawach urządzeń. Od 2003 roku datuje się rozkwit lunaparku, będącego w rękach rodziny Wiecha.

[edytuj] Działalność Rabkolandu

Rabkoland nie ogranicza się do działalności typowej dla wesołego miasteczka. Na jego terenie, z inicjatywy Eugeniusza Wiecha, w 2000 roku powołano Towarzystwo Kontroli Rekordów Niecodziennych, które prowadzi również kilka dorocznych imprez o charakterze rozrywkowym. Zbiory osobliwości gromadzone są w powstałym w 2001 roku Muzeum Rekordów i Osobliwości. Rabkoland corocznie wydaje też księgę polskich rekordów, pod tytułem: Polskie Rekordy i osobliwości. Księga Rabkolandu. Rabkoland od 2003 roku jest również siedzibą Muzeum Orderu Uśmiechu.

[edytuj] Wyróżnienia i dyplomy

statuetka Golden Pony za rok 2003, przyznawana przez redakcję czasopisma wydawanego we Włoszech Games and Park Industry, w związku z uznaniem Rabkolandu za najciekawszy projekt parku rozrywki w Polsce
medal 50-lecia miasta Rabka-Zdrój za działalność charytatywną, 2003
dyplom wdzięczności za szerzenie idei dziecięcego odznaczenia przyznany przez Kapitułę Orderu Uśmiechu, 2004
medal im. dr H. Jordana dla Eugeniusz Wiecha, przyznany przez Towarzystwo Przyjaciół Dzieci, 2004.

[edytuj] Bibliografia

Tatiana Wiecha, Historia wesołego miasteczka w Rabce. Fakty, zdjęcia, dokumenty. 1985-2005, Wyd. Dom Handlowy Vita, Katowice 2005 ISBN 83-88808-13-3
Polskie rekordy i osobliwości. Księga Rabkolandu, rocznik ósmy, red. Dionizy Zejer, Wydawca: Park Rodzinny Piotr Wiecha na zlecenie Towarzystwa Rekordów Niecodziennych w Rabce-Zdroju, 2008 ISBN 83-88808-16-8