Pułk Jazdy Tatarskiej

Żołnierze pułku tatarskiego
Żołnierze pułku tatarskiego

Pułk Jazdy Tatarskiej im. Mustafy Achmatowicza - pułk polskiej jazdy okresu wojny polsko-bolszewickiej.

Tworzenie rozpoczęto w styczniu 1919. Żołnierzami pułku byli przede wszystkim polscy Tatarzy. Służyłi w nim też muzułmanie innych narodowości np. Kaukazczycy i Azerbejdżanie (Azerowie). Ostatecznie w lipcu 1919 roku sformowano trzy szwadrony liniowe, szwadron karabinów maszynowych i dywizjon techniczny. 3 lutego 1920 roku rozkazem naczelnika Józefa Piłsudskiego nadano jednostce nazwę Tatarski Pułk Ułanów imienia Mustafy Achmatowicza.

Pułk walczył początkowo z wojskami niemieckimi w rejonie Grodna, następnie został przerzucony na Polesie. Później brał udział w wyprawie kijowskiej i wkraczał do Kijowa. Osłaniał w walkach odwrotowych wojska polskie w rejonie Horynia nad Styrem. W wyniku tych walk pułk poniósł duże straty, pozostało tylko 86 ułanów. W Płocku doszło do odtworzenia pułku, który wziął jeszcze udział w walkach w rejonie Wyszogrodu i Dobrzynia w 1920 roku. 10 września 1920 roku pułk rozwiązano.

Po rozformowaniu pułku wielu ułanów trafiło do 13 Pułku Ułanów Wileńskich, którego 1 szwadron od 1936 nosił nazwę wyróżniającą "tatarski".

Grupa żołnierzy Pułku Jazdy Tatarskiej 1919
Grupa żołnierzy Pułku Jazdy Tatarskiej 1919

Spis treści

[edytuj] Barwy pułku

Proporczyk seledynowy z żółtym półksiężycem i gwiazdą. Ułani nosili zamiast rogatywek – barankowe „papachy”. Pułk posiadał zamiast sztandaru – buńczuk.

[edytuj] Dowódcy

[edytuj] Literatura

  • "Księga jazdy polskiej", pod protektoratem marsz. Edwarda Śmigłego–Rydza. Warszawa 1936. Reprint, Bellona Warszawa 1993.
  • Jan Przemsza-Zieliński Wielka księga chwały kawalerii polskiej. wyd. Bellona Warszawa 1995.

[edytuj] Zobacz też


wymiana linkami SEO Tools SEO Tools tanie kredyty gotówkowe kreatyna Plaza 3 star hotel Los Angeles krynica noclegi Sejm Tyk