Pozwolenie na broń

Pozwolenie na broń - dokument urzędowy, wymagany w większości krajów świata od posiadaczy broni. Wydawany jest na wniosek zainteresowanego, po sprawdzeniu ustawowo przewidzianych przesłanek, przez lokalne władze (np. komendę policji).

Spis treści

[edytuj] Wydawanie pozwoleń na broń w Polsce

polskie pozwolenie na broń z roku 1922

Od czasu odzyskania przez Polskę niepodległości w roku 1918 od osób posiadających broń wymagane jest stosowne urzędowe pozwolenie.

Obecnie przepisy dotyczące nabywania, posiadania, przechowywania, zbywania i deponowania broni i amunicji, a także przywozu ich z zagranicy, przewozu przez terytorium kraju i wywozu za granicę określa ustawa z 21 maja 1999 o broni i amunicji^[1] z późniejszymi zmianami. Ustawa ta określa także zasady posiadania broni i amunicji przez cudzoziemców oraz wydawania pozwoleń na broń, cofania ich, a także zasady funkcjonowania strzelnic.

Artykuł 4 tej Ustawy definiuje:

broń palną, w tym bojową, myśliwską, sportową, gazową, alarmową i sygnałową
broń pneumatyczną
miotacze gazu obezwładniającego,
niebezpieczne narzędzia i urządzenia, mogące zagrażać życiu lub zdrowiu
1. broń białą
  1. ostrza ukryte w przedmiotach nie mających wyglądu broni
  2. kastety i nunczaki
  3. pałki posiadająceh zakończenie z ciężkiego i twardego materiału lub zawierających wkładki z takiego materiału
  4. pałki wykonane z drewna lub innego ciężkiego i twardego materiału podobne do kija baseballowego
2. broń cięciwową (kusze)
3. przedmioty przeznaczone do obezwładniania przy użyciu elektryczności (tzw. paralizatory).

Pozwolenia na broń palną wydaje w Polsce komendant wojewódzki Policji; pozwolenia na miotacze gazu obezwładniającego oraz wymienione w Ustawie niebezpieczne narzędzia i urządzenia - komendant powiatowy. Do legalnego posiadania broni pneumatycznej niezbędna jest karta rejestracyjna wydawana przez komendanta powiatowego Policji.

Pozwolenia nie wymaga się m.in. od:

posiadaczy broni palnej wytworzonej przed 1850 oraz replik takiej broni
gromadzących na podstawie przepisów odrębnych zbiory muzealne broni
przedsiębiorców dokonujących obrotu bronią i amunicją na podstawie koncesji
rusznikarzy działających na podstawie odrębnych przepisów
posiadaczy ręcznych miotaczy gazu obezwładniającego
posiadaczy broni palnej pozbawionej cech użytkowych (np. z przewierconą komorą nabojową)
posiadaczy broni alarmowej o kalibrze do 6 mm

We wniosku o wydanie zezwolenia na broń należy określić cel, do jakiego miałaby być ona przeznaczona, np:

do ochrony osobistej (ewent. ochrony innych osób lub ochrony mienia)
do celów łowieckich
do uprawiania sportów strzeleckich
do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych
do celów szkoleniowych

Przy rozważaniu wniosków o wydanie pozwolenia na broń komendant Policji bierze pod uwagę jego zasadność, odrzucając w szczególności wnioski złożone przez:

osoby poniżej 21. roku życia (osoby młodsze, ale mające ukończone lat 18 mogą uzyskać pozwolenie na broń do celów łowieckich lub sportowych na wniosek szkoły, organizacji sportowej, Polskiego Związku Łowieckiego albo stowarzyszenia obronnego)
osoby z zaburzeniami psychicznymi wymienionymi w ustawie z 19 sierpnia 1994 o ochronie zdrowia psychicznego
osoby o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej oraz wykazujące istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego
osoby uzależnione od alkoholu lub substancji psychoaktywnych
osoby nie mające miejsca zamieszkania na terytorium Polski
osoby skazane prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo z użyciem przemocy lub groźby bezprawnej oraz wobec których toczy się postępowanie karne o popełnienie takiego przestępstwa
osoby, co do których istnieje uzasadniona obawa, że mogą użyć broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego.

[edytuj] Praktyka wydawania zezwoleń

Treść tej sekcji może nie być zgodna z zasadami neutralnego punktu widzenia.
Zajrzyj na stronę dyskusji i pomóż ją poprawić.

Należy stwierdzić iż polskie przepisy normujące możliwość uzyskania pozwolenia na broń należą do najbardziej restrykcyjnych w Unii Europejskiej^{[potrzebne źródło]}. Wyraźnie bardziej liberalna jest także unijna dyrektywa o broni i amunicji. Również praktyka organów policji w zakresie wydawania pozwoleń sprawia iż w środowiskach osób używających broni palnej (np. wśród osób zajmujących się strzelectwem sportowym) dominuje pogląd o niezwykle trudnym dostępie do legalnego posiadania broni w Polsce oraz o bardzo skomplikowanych procedurach uzyskiwania zezwolenia^{[potrzebne źródło]}. Opinie te w pewien sposób potwierdzają statystki publikowane przez Komendę Główną Policji wedle których od roku 1998 odnotowywany jest systematyczny spadek ilości pozwoleń na broń. Zgodnie z tymi danymi w roku 2004 w Polsce pozwolenie to posiadało 385.193 osób. W ostatnich latach jednak coraz częściej odnotowuje się głosy i apele ze strony rozmaitych środowisk o dokonanie pewnej liberalizacji ustawy o broni i amunicji ułatwiającej dostęp do broni w Polsce^{[potrzebne źródło]}.