Planeta karłowata

Planeta karłowata – rodzaj obiektu astronomicznego, pośredni między planetami a małymi ciałami.

Termin ten został przyjęty podczas sympozjum Międzynarodowej Unii Astronomicznej (IAU) w Pradze 24 sierpnia 2006 roku.

Planetą karłowatą jest obiekt, który:

  • znajduje się na orbicie wokół Słońca,
  • posiada wystarczającą masę, by własną grawitacją pokonać siły ciała sztywnego tak, aby wytworzyć kształt odpowiadający równowadze hydrostatycznej (prawie kulisty),
  • nie oczyścił sąsiedztwa swojej orbity z innych względnie dużych obiektów,
  • nie jest satelitą planety lub innego obiektu niegwiazdowego.

Planety karłowate, wbrew nazwie, nie zaliczają się do planet.

Termin "planeta karłowata" został zdefiniowany przez IAU jedynie dla Układu Słonecznego, jednak czasem jest używany również dla obiektów pozasłonecznych. Jak dotąd nie potwierdzono odkrycia żadnej pozasłonecznej planety karłowatej, choć o możliwość przynależności do tej kategorii bywa podejrzewany obiekt PSR 1257+12 D.

Spis treści

[edytuj] Lista planet karłowatych

Jak dotąd za planety karłowate oficjalnie uznano następujące 4 ciała niebieskie:

Charakterystyka planet karłowatych
Planeta karłowata Średnica równ. [km] Masa [kg] Promień orbity* [j.a.] Okres orbitalny*
[lata]
Inklinacja [°] Mimośród Księżyce
Ceres   975 9,5 × 1020 2,5-2,9 4,6  10,587    0,080 0
Pluton  2304 ~1,305 × 1022 39,5 248,5  17,1    0,249 3
Makemake 1600 – 2000 ~4 × 1021 38,44 - 52,76 j.a. 309,9  28,96    0,1569 0
Eris ~2400 1,66 × 1022 37,77-97,56 557  44,187    0,44177 1

*Miara względna w stosunku do Ziemi.

[edytuj] Potencjalne planety karłowate

Jest niemal pewne, że do grona planet karłowatych dołączą wkrótce także inne obiekty. Obecnie znanych jest kilkadziesiąt obiektów transneptunowych branych pod uwagę jako potencjalne planety karłowate. Nie jest znany ich dokładny kształt, ale znając ich średnice można założyć (opierając się na obserwacji podobnych obiektów), że mają wystarczającą masę, by osiągnąć prawie okrągły kształt. Dla obiektów skalistych minimalna średnica przy której ciało osiąga kształt odpowiadający równowadze hydrostatycznej wynosi ok. 900 km, dla obiektów składających się w dużej części z lodu ta granica może wynosić 200 – 400 km[1].

Poniższa lista obejmuje obiekty transneptunowe o średnicy co najmniej 700 km i najprawdopodobniej spełniające kryterium równowagi hydrostatycznej.

Nazwa Kategoria Średnica Masa
Orkus plutonek 840 – 1880 km 6,2 – 7,0 × 1020 kg
Sedna obiekt dysku rozproszonego 1180 – 1800 km 1,7 – 6,1 × 1021 kg
2003 EL61 cubewano ~1.960×1.518×996 km ~4,2 × 1021 kg
Quaoar cubewano 989 – 1346? km 1,0 – 2,6 × 1021 kg
2002 TC302 obiekt dysku rozproszonego ≤ 1200 km 0,78 - 18 × 1020 kg
Waruna cubewano ~936 km ~5,9 × 1020 kg
2002 UX25 cubewano ~910 km ~7,9 × 1020 kg
2002 TX300 cubewano < 900 km 1,6 - 3,7 × 1020 kg
Iksjon plutonek < 822 km <5,8 × 1020 kg
2002 AW197 cubewano 700 ±50 km 5,2 × 1020 kg?

Status planety karłowatej mogłyby uzyskać ponadto trzy inne planetoidy pasa głównego (Pallas, Westa i Hygiea). Jak dotąd jednak nie wykazano, że spełniają kryterium równowagi hydrostatycznej.

[edytuj] Przypisy

  1. Michael E. Brown, How many planets there are?

[edytuj] Zobacz też


wymiana linkami wymiana linkami SEO Tools tanie kredyty gotówkowe kreatyna Plaza 3 star hotel Los Angeles krynica noclegi Sejm Tyk