Pimen (patriarcha Moskwy)

Pimen (właściwie Sergiusz Michajłowicz Izwiekow, ur. 23 lipca 1910 w Bogorodsku, zm. 3 maja 1990 w Moskwie) - 14. prawosławny patriarcha Moskwy i Wszechrusi. Zwierzchnik rosyjskiej cerkwi prawosławnej w latach 1971-1990.

Od 1927 roku mnich. W 1932 otrzymał wyższe święcenia kapłańskie. W latach 1945-1946 pełni posługę kapłańską w Soborze Błagowieszczeńskim w mieście Muroma, następnie skierowany do pracy duszpasterskiej w monasterze św. proroka Eliasza w Odessie. W 1950 roku zostaje archimandrytą i namiestnikiem monasteru Pskowo-Peczorskiego. Od 1954 namiestnik Ławry św. Trójcy w Siergijew-Posadzie. Od 1957 biskup Bałtski, później Dmitrowski. W 1961 został arcybiskupem Tulskim i Bielewskim, a następnie metropolitą Leningradzkim i Ładoskim. Od 1963 metropolita Kruticki i Kołomieński.

Po śmierci patriarchy Aleksego I był w latach 1970-1971 locum tenens patriarszego tronu. 2 czerwca 1971 roku Sobór Biskupów wybrał go na kolejnego patriarchę Moskwy i Wszechrusi. Jego intronizacja odbyła się 3 czerwca 1971. Pimen prowadził ostrożną politykę wobec władz komunistycznych. Najważniejsze momenty jego posługi to zdjęcie klątwy z Kościoła staroobrzędowców (1971), obchody tysiąclecia chrztu Rusi w 1988 roku, kanonizacja patriarchy Tichona (1989).

Od połowy lat osiemdziesiątych ciężko chory Pimen stopniowo wycofuje się z zarządzania Cerkwią. Zmarł 3 maja 1990. Pochowany został trzy dni później w krypcie Soboru Zaśnięcia Matki Bożej w Ławrze Świętej Trójcy w Siergijew-Posadzie, obok swojego poprzednika patriarchy Aleksego I.

Następcą patriarchy Pimena został Aleksy II.