narzędzia
W innych językach
Pamiętnik księżniczki
Pamiętnik księżniczki (ang. The Princess Diaries) to seria książek dla nastolatek autorstwa amerykańskiej pisarki Meg Cabot. Każda z dwunastu książek cyklu stała się bestsellerem i trafiła na pierwsze miejsca rankingów najlepiej sprzedających się powieści dla nastolatków. W samej Polsce sprzedaż książek z serii sięgnęła dwustu tysięcy egzemplarzy (2005 rok).
Spis treści |
[edytuj] Fabuła
Główną bohaterką serii jest nastoletnia Mia Thermopolis, typowa uczennica nowojorskiego liceum. Mia, jak każda nastolatka, miewa swoje problemy. Do pewnego czasu najważniejszymi z nich są: fatalne wyniki z algebry, brak biustu, nieatrakcyjny wygląd oraz randki jej matki z nauczycielem algebry. Któregoś dnia świat Mii staje na głowie: ojciec oznajmia jej, że jest księciem Genovii, europejskiego minipaństwa. Wskutek chemioterapii staje się bezpłodny, a Mia – jego jedyny potomek, nieślubna córka – zostaje dziedziczką genowiańskiego tronu. Dla Mii nie oznacza to jednak i żyła długo i szczęśliwie – nie ma zamiaru opuszczać Nowego Jorku, swoich przyjaciół i życia, które dotąd znała. Daje się jednak przekonać ojcu. Od tego czasu codziennie pobierać będzie lekcje dworskiej etykiety u znienawidzonej i zdziwaczałej babki, Grandmère, a przerwy świąteczne i letnie w Genovii, gdzie będzie uczyła się rządzić. Kolejne tomy przygód opisują nowe przygody Mii i jej przyjaciół.
[edytuj] O książkach
Pamiętnik księżniczki nie jest typową opowieścią o kopciuszku, w której wraz z chwilą pozyskania miejsca na tronie wszystko kończy się szczęśliwie. Dla bohaterki, czternastolatki z mnóstwem własnych problemów, jest to potężny cios: wraz z odziedziczeniem tronu przybywają jej nowe obowiązki, do których nie jest pozytywnie nastawiona. Odziedziczenie tronu wiąże się z opuszczeniem w przyszłości Nowego Jorku na zawsze i pozostawienie tego, do czego przywykła przez wiele lat – przyjaciół, nabytych zachowań itd. Mimo wszystko Mia stara się przyjąć wszystko z godnością i żyć dalej normalnie na tyle, na ile to możliwe.
Autorka uczyniła z bohaterki księżniczkę, ale mimo wszystko pozostawiła ją zwyczajną nastolatką – z problemami i kompleksami. Jak się okazuje, życie codzienne nastolatki pełne może być niespodzianek, niespodziewanych i zabawnych sytuacji. To głównie na nich koncentruje się autorka. Książkom towarzyszy mnóstwo zabawnych sytuacji i wypowiadanych kwestii, co bardzo często wywołuje w czytelniku wybuchy śmiechu. W pewnym momencie życie Mii zaczyna się poprawiać: akceptuje siebie jako księżniczkę, znajduje wymarzonego chłopaka, jednak nadal nie potrafi osiągnąć samorealizacji, co niejako jest jej głównym celem.
Książki napisane są luźnym, młodzieżowym językiem, przez co młodzież bez problemu przyswaja sobie ich treść, mimo iż stworzone zostały w formie pamiętnika. Oprócz tego w książkach znajdują się odniesienia do współczesnej popkultury, co jeszcze bardziej podoba się nastolatkom: Mia jest wielką fanką Gwiezdnych wojen, wszyscy w jej otoczeniu uwielbiają jeść w fast-foodach, pić sprite’a lub pepsi itd. W swoich dziennikach odnosi się do dzieł znanych młodzieży, np. do Harry’ego Pottera (notabene główny konkurent Pamiętników w rankingach książek dla nastolatków), Władcy Pierścieni, filmów i seriali znanych obecnie każdemu nastolatkowi, czy anime i mang, popularnych także w Stanach Zjednoczonych. Z racji tego, że najbliższa przyjaciółka Mii jest córką psychoanalityków, w jej zapiskach często pojawiają się odniesienia do psychologii, co nadaje książkom nieco naukową nutę.
[edytuj] Seria
Seria składa się z dziesięciu tomów głównych oraz czterech tomów uzupełniających (daty dotyczą oryginalnego wydania):
- Pamiętnik księżniczki
(The Princess Diaries) październik 2000
(The Princess Diaries, volume II: Princess in the Spotlight) czerwiec 2001
(The Princess Diaries, volume III: Princess in Love) marzec 2002
(The Princess Diaries, volume IV: Princess in Waiting) kwiecień 2003
(The Princess Diaries, volume IV and ½: Project Princess) sierpień 2003
(The Princess Diaries, volume V: Princess in Pink) marzec 2004
(The Princess Diaries, volume V and ½: The Princess Present) październik 2004
(The Princess Diaries, volume VI: Princess in Training) marzec 2005
(The Princess Diaries, volume VII: Party Princess) marzec 2006
(The Princess Diaries, volume VII and ½: Sweet Sixteen Princess) maj 2006
(The Princess Diaries, volume VII and ¾: Valentine Princess) grudzień 2006
(The Princess Diaries, volume VIII: Princess on a Brink) styczeń 2007
(The Princess Diaries, volume IX: Princess Mia) grudzień 2007
(The Princess Diaries, volume X: Forever Princess) styczeń 2009(?)
[edytuj] Bohaterowie
[edytuj] Główni bohaterowie
- Mia Thermopolis (, a właściwie Amelia Mignonette Grimaldi Thermopolis Renaldo)
- Michael Moscovitz – chłopak Mii (od 4 części do 9)
- Lilly Moscovitz – najlepsza przyjaciółka Mii (do 9 części)
- Tina Hakim Baba – najlepsza przyjaciółka Mii (od 2 części)
- Grandmère (właściwie Clarissa Renaldo) – babka Mii, księżna wdowa z Genowii
- Filip Renaldo – ojciec Mii, książę Genowii
- Helen Thermopolis – matka Mii, wyzwolona malarka
- Frank Gianini – ojczym Mii, nauczyciel algebry w jej szkole
- Rocky Thermopolis-Gianini – młodszy brat Mii (przyrodni )
- Gruby Louie – ukochany rudy gruby kot Mii
[edytuj] Bohaterowie drugoplanowi
- Lana Weinberger – przyjaciółka Mii (od 9 części, wcześniej wróg)
- Boris Pelkowski – kolega Mii i były chłopak jej byłej najlepszej przyjaciółki, Lilly Moscovitz, chłopak Tiny
- Kenny Showalter – były chłopak Mii i chłopak Lilly w 9 części
- Lars – ochroniarz Mii
- Wahim - ochroniarz Tiny Hakim Baba
- Państwo Moscovitz – rodzice Lilly i Michaela, psychoanalitycy
- Shameeka Taylor, Ling Su Wong, Perin Thomas – przyjaciółki Mii
- Jangbu Panasa – kelner i były chłopak Lilly Moskovitz
- J.P. - (właściwie John Paul Reynolds Abernathy IV) czyli Facet, Który Nie Cierpi, Kiedy Dodają Kukurydzy Do Chili, a zarazem przyjaciel Mii, były chłopak Lilly. W 9 tomie wyznaje Mii miłość.
- Josh Richter - Najprzystojniejszy chłopak w szkole i były chłopak Lany Weinberger. Mia była w nim zakochana
[edytuj] Ekranizacja
Na podstawie książek w 2001 roku studio Disneya nakręciło film, który nie został jednak zaakceptowany przez sporą część fanów serii: zarzucano mu zbyt wiele odstępstw w stosunku do książkowego oryginału, nawet jak na ekranizację. Zamieniono nie tylko ogromną ilość szczegółów i mniej istotnych faktów (np. akcja książki rozgrywa się w Nowym Jorku, natomiast filmu – w San Francisco), ale także rzeczy bardziej istotnych, np. uśmiercono ojca Mii, który w książkach często odgrywał istotne role, a książkowa Grandmère z wrednej jędzy w filmie przeistoczyła się w miłą staruszkę. Fani nie mogli wybaczyć twórcom tak swobodnego potraktowania książki: z zabawnej opowieści zrobiono po prostu kolejny ckliwy film o kopciuszku. Mimo wszystko film dobrze się sprzedał, co zaowocowało kontynuacją w roku 2004. Pamiętnik księżniczki II: Królewskie zaręczyny przelał szalę goryczy: scenariusz do filmu wymyśliło studio Disneya, wykorzystując jedynie książkowych bohaterów. Oba filmy sprzedały się nieźle, za sprawą fanów, którzy dali nabrać się studiu. Pierwsza część okrzyknięta została najgorszą ekranizacją, natomiast druga obrzydliwą prowokacją i definitywnym ukamienowaniem książki (¹). Środowiskom niefanowskim ekranizacje spodobały się średnio, co podwyższyło ich średnią w klasyfikacjach.
