narzędzia |
Obwód UralskiObwód Uralski (ros. Уральская область) – istniejący w latach 1868-1917 region w Imperium Rosyjskim na północ od Morza Kaspijskiego obejmujący doliny rzek Ural i Emba i wschodnią część stepu samarsko-uzeńskiego. Na przestrzeni 356 573 km² mieszkało tu na przełomie XIX i XX wieku[1] 645 tysięcy osób. Stolicą Obwodu Uralskiego było miasto Uralsk. Administracyjnie obwód dzielił się na cztery ujezdy (powiaty): uralski (najliczniej zamieszkany, 292 tys. mieszkańców na 84 464 km²), gurjewski (stolica w Gurjewie, ros. Гурьев[2]), kałmykowski (Kałmykowsk) i temirski (Temir). Graniczył z Obwodem Zakaspijskim na południu, gubernią astrachańską na zachodzie, gubernią samarską na północy, gubernią orenburską na północnym wschodzie i Obwodem Turgajskim na wschodzie.
Północna część pagórkowata (odnogi wyżyny Obszczyj Syrt), pozostała część równinna. Gleby tutejsze są głównie piaszczysto-gliniaste, mało przydatne dla upraw rolniczych, natomiast nadające się na pastwiska. Lasów niewiele, przeważnie tylko nad brzegami rzeki Ural, liczne jeziora. Klimat suchy i kontynentalny. Mieszkańcy zajmowali się głównie pasterstwem (wg spisu z 1897 hodowano tu 443 tysiące koni, 2200 tysięcy owiec i 770 tysięcy sztuk bydła rogatego), także rybołówstwem (głównie w Morzu Kaspijskim i w rzekach Ural oraz Emba) oraz sadownictwem i ogrodnictwem. Obwód Uralski obejmował terytoria zaliczane współcześnie do Kazachstanu – obwód zachodniokazachstański, obwód atyrauski i częściowo obwód aktiubiński. Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne |
||||||||||||||||||||||||||