Obrona przeciwlotnicza

Obrona przeciwlotnicza jest to całokształt sił, środków i przedsięwzięć mających na celu niedopuszczenie lub ograniczenie do minimum oddziaływania lotnictwa nieprzyjaciela na wojska, ludność i obiekty na polu walki i na tyłach wojsk własnych.

Cel obrony przeciwlotniczej osiąga się w wyniku realizacji dwóch zasadniczych funkcji:

• niszczenia (obezwładniania) środków napadu powietrznego w powietrzu
• informowania o zagrożeniu z powietrza.

Obrona przeciwlotnicza jest częścią składową systemu obrony powietrznej.

Do zasadniczych elementów obrony przeciwlotniczej należą:

• prowadzenie rozpoznania celów powietrznych;
• działania atylerii przeciwlotniczej i rakiet przeciwlotniczych, lotnictwa myśliwskiego oraz przeciwlotniczych karabinów maszynowych;
• prowadzenie zmasowanego ognia z broni strzeleckiej;
• maskowanie i uodparnianie wojsk (obiektów) na skutki działania lotnictwa nieprzyjaciela.

Głównym celem Wojsk OPL SP w latach 2007-2012 jest osiąganie interoperacyjności z Zintegrowanym Systemem Obrony Powietrznej NATO -NATINADS oraz z Wojskami Obrony Przeciwlotniczej Wojsk Lądowych i Marynarki Wojennej , co zapewni im możliwość wykonywania zadań w układzie narodowym, sojuszniczym i wielonarodowym (koalicyjnym), koncentrując swój wysiłek na osłonie - wyznaczonych baz lotniczych; - wojsk operacyjnych w rejonach zgrupowań i przepraw. - najważniejszych obiektów przemysłowych i administracyjnych. W świetle tych zadań oraz obecnych i przewidywanych zagrożeń, oprócz zdolności do zwalczania samolotów, Wojska OPL muszą posiadać zdolności do niszczenia rakiet balistycznych, pocisków samosterujących, bezpilotowych aparatów latających, obiektów powietrznych o małej skutecznej powierzchni odbicia.