Neopitagoreizm

Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Należy w nim poprawić: Mniej jest istotne, kto to uznaje, bardziej, co to ma oznaczać, a tego w haśle nie ma. Po naprawieniu wszystkich błędów można usunąć tę wiadomość.

Niektóre informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji. Do weryfikacji: To raczej należy objaśnić różnice między neopitagoreizmem a pitagoreizmem

Neopitagoreizm - prąd filozoficzny występujący w filozofii starożytnej, a także średniowiecznej i renesansowej obejmujący filozofów czerpiących z filozofii Pitagorasa i jego uczniów. Termin "neopitagoreizm" nie jest uznawany przez wielu wspóczesnych historyków filozofii (np. Ryszard Palacz), przez innych natomiast jest promowany (np. Janina Gajda). Termin ten wg tych drugich jest synonimem terminu platonizm. Grupa ta po prostu doszukuje się w tezach Platona i Arystotelesa wielu zaczerpnięć z filozofii pitagorejczyków (zob. pitagorejczycy). Chodzi głównie o teorie parzystości i nieparzystości liczb, z której Arystoteles stworzył formę i materię, a Platon nadidee szczęścia i idee w ogóle.