Megabit

Megabit to jednostka informacji, w skrócie Mb lub Mbit używana w telekomunikacji:

1 kilobit = 10³ = 1000 bity

1 megabit = 1000 kilobit = 1000000 bitów

Przykładowe przeliczenia na inne jednostki:

1000 Mbit = 1 Gbit

Zwykle:

1 Mbit = 125.000 bajtów

8 Mbit = 1 MB

Podczas transmisji danych często używane są bity kontrolne, co powoduje, że na 1 bajt jest potrzeba więcej niż 8 bitów. Zazwyczaj na każde 8 bitów danych występują 2 bity kontrolne, co łącznie daje liczbę 10 bitów na każdy bajt przesłanej informacji. W rzeczywistość do przesłania jednego bajtu konieczne jest przekazanie jeszcze większej ilości informacji. Podczas transmisji danych w Internecie do komunikacji stosowane są protokoły sieciowe, które opakowują użyteczne informacje w nagłówki. Ich zastosowanie powoduje zmniejszenie efektywnego natężenia strumienia danych płynącego przez łączę, ale dzięki korekcji błędów zapewniona jest większa pewność transmisji ważna w wielu zastosowaniach.

Obliczenie faktycznej ilość megabajtów, które można przesłać np. 1 Mbit-wym łączem w ciągu sekundy przez proste dzielenie przez osiem prowadzi do wniosków całkowicie niezgodnych z rzeczywistością. Faktyczna prędkość zależy od wielu czynników takich jak opóźnienia (mierzone przy pomocy tzw. pingów) i nie da się podać uniwersalnego mnożnika.

Megabity są w telekomunikacji powszechnie używane do określania przepustowości łączy i szybkości transmisji danych, wyrażanej wówczas w megabitach na sekundę (w skrócie Mb/s, Mbit/s lub Mbps). W odróżnieniu od jednostek stosowanych w informatyce, jak megabajt, megabit opiera się na dziesiętnym systemie liczbowym.

Przykładowe przepustowości łączy:

• DSL — 0,5-15 Mbit/s
• Ethernet (10BASE-T) — 10 Mbit/s
• WiFi 802.11
  • wersja b — 11 Mbit/s
  • wersja g — 54 Mbit/s
• Fast Ethernet (100BASE-TX) — 100 Mbit/s
• USB wersja 2 — 480 Mbit/s
• FireWire — 800 Mbit/s

Binarnym odpowiednikiem megabitu jest mebibit, równy 2²⁰ bitów.

[edytuj] Zobacz też

• bit
• Mbit/s
• mebibit
• megabajt
• przedrostek dwójkowy