Luis Aragonés

Luis Aragonés w czasach kariery piłkarskiej

Luis Aragonés Suárez (ur. 28 lipca 1938 w Hortalezie na przedmieściach Madrytu), hiszpański piłkarz i trener piłkarski. Na przełomie lat 60. i 70. był jednym z najlepszych zawodników Atlético Madryt, który w tamtym okresie osiągał swoje największe sukcesy. Po zakończeniu kariery sportowej sześciokrotnie prowadził klub z Madrytu, zdobywając z nim wszystkie najważniejsze laury w lidze hiszpańskiej. Od lipca 2004 był selekcjonerem reprezentacji Hiszpanii, którą doprowadził do 1/8 finału Mistrzostw Świata 2006 oraz do zwycięstwa w Mistrzostwach Europy 2008.

[edytuj] Kariera piłkarska

Był jednym z najskuteczniejszych ofensywnych pomocników w lidze hiszpańskiej. Zaczynał sportową przygodę w Getafe CF, przez trzy sezony był również zawodnikiem Realu Madryt, ale szefowie klubu nie poznali się na jego talencie i nie pozwolili na debiut w pierwszej drużynie.

Kiedy miał 26 lat podpisał kontrakt z Atlético Madryt, gdzie wyrósł na jedną z gwiazd Primera División. Był specjalistą od stałych fragmentów gry i liderem drużyny, która na przełomie lat 60. i 70. trzykrotnie triumfowała w rozgrywkach o mistrzostwo kraju, a w sezonie 1973-74 dotarła do finału Pucharu Mistrzów, w którym przegrała w dwumeczu (1:1 – strzelił w tym spotkaniu bramkę – i 0:4) z Bayernem Monachium.

W ciągu jedenastu lat rozegrał dla Atlético 265 meczów w lidze, w których zdobył 123 gole. Aragonés, którego madryccy kibice nazywali po prostu Luis, zakończył piłkarską karierę w wieku 37 lat.

• 1957-58 – Getafe CF
• 1958-61 – Real Madryt
• 1958-59 – Recreativo Huelva (wypożyczenie)
• 1959-60 – Hercules Alicante (wypożyczenie)
• 1960-61 – Plus Ultra (wypożyczenie)
• 1961-62 – Real Oviedo
• 1962-64 – Real Betis
• 1964-75 – Atlético Madryt

[edytuj] Sukcesy piłkarskie

• mistrzostwo Hiszpanii 1966, 1970 i 1973, Puchar Hiszpanii 1965 i 1972, finał Pucharu Mistrzów 1974 oraz Puchar Interkontynentalny 1974 z Atlético Madryt
• W 1970 jako zawodnik Atlético Madryt z liczbą 16 goli został królem strzelców Primera División.

W reprezentacji Hiszpanii od 1965 do 1972 rozegrał 12 meczów i strzelił 3 gole. W hiszpańskiej Primera División rozegrał 370 meczów i strzelił 172 gole.

[edytuj] Kariera trenerska

Mimo iż w ciągu ponad trzydziestoletniej kariery szkoleniowej prowadził osiem różnych zespołów z Primera División, najbardziej znany jest z pracy w Atlético Madryt. Pracował w tym klubie sześciokrotnie, zdobywając z nim wszystkie najważniejsze krajowe laury. Ponadto w 1986 doprowadził go do pierwszego od 1974 finału europejskich pucharów (porażka 0:3 z Dynamem Kijów w Pucharze Zdobywców Pucharów), a w 2002, po dwuletniej przerwie, wprowadził ponownie do pierwszej ligi.

Był także trenerem FC Barcelona, z którym triumfował w rozgrywkach o Puchar Hiszpanii, trzykrotnie Realu Betis, Espanyolu Barcelona, Sevilli, Valencii, Realu Oviedo i ostatnio dwa razy Mallorki.

Po Euro 2004 66-letni Aragonés zastąpił Iñakiego Sáeza na stanowisku selekcjonera reprezentacji Hiszpanii. Mimo iż do Mundialu 2006 drużyna awansowała dopiero po barażach (5:1 i 1:1 ze Słowacją), to od czasu mistrzostw Europy do 27 czerwca 2006 nie zanotowała porażki. Pierwszą przegraną w roli selekcjonera Aragones zaliczył w drugiej rundzie mistrzostw świata, kiedy jego drużyna uległa 1:3 Francji i odpadła z turnieju. Do tego meczu jego bilans przedstawiał się następująco: 24 mecze, 16 zwycięstw – 8 remisów – 0 porażek.

Aragonés wprowadził do drużyny szereg młodych zawodników (m. in. Davida Villę, Sergio Ramosa, Cesca Fàbregasa i Andrés Iniesta). Za jego kadencji z drużyną narodową pożegnał się natomiast Raúl, odsunięty od kadry po przegranym 2:3 meczu eliminacji Euro 2008 z Irlandią Północną, rozegranym we wrześniu 2006.

W 2008 Aragonés doprowadził reprezentację Hiszpanii do zwycięstwa w Mistrzostwach Europy. W finałowym meczu Hiszpanie pokonali 1:0 Niemców. Zwycięstwo drużyny Aragonésa jest pierwszym zwycięstwem hiszpańskiej kadry narodowej w rozgrywkach międzynarodowych seniorów od czasu wygranej w Mistrzostwach Europy w 1964.

Luis Aragones podczas kariery trenerskiej

• 1974-78 – Atlético Madryt
• 1979-80 – Atlético Madryt
• 1981-81 – Real Betis
• 1982-86 – Atlético Madryt
• 1987-87 – Atlético Madryt
• 1987-88 – FC Barcelona
• 1990-91 – Espanyol Barcelona
• 1991-92 – Atlético Madryt
• 1992-93 – Real Betis
• 1993-95 – Sevilla FC
• 1995-96 – Valencia CF
• 1997-98 – Real Betis
• 1999-00 – Real Oviedo
• 2000-01 – RCD Mallorca
• 2001-03 – Atlético Madryt
• 2003-04 – RCD Mallorca
• 2004-08 – reprezentacja Hiszpanii
• od 2008 – Fenerbahçe Stambuł

p • d • e

Skład reprezentacji Hiszpanii na Euro 2008

1 Casillas  •  2 Albiol  •  3 Navarro  •  4 Marchena  •  5 Puyol  •  6 Iniesta  •  7 Villa  •  8 Xavi  •  9 Torres  •  10 Fàbregas  •  11 Capdevila  •  12 Cazorla  •  13 Palop  •  14 Alonso  •  15 Ramos  •  16 García  •  17 Güiza  •  18 Arbeloa  •  19 Senna  •  20 Juanito  •  21 Silva  •  22 de la Red  •  23 Reina  • Trener: Aragonés

 

[edytuj] Sukcesy trenerskie

• mistrzostwo Hiszpanii 1977, wicemistrzostwo Hiszpanii 1985, Puchar Hiszpanii 1976, 1985 i 1992, finał Pucharu Hiszpanii 1975 i 1987, Superpuchar Hiszpanii 1985, finał Pucharu Zdobywców Pucharów 1986 oraz awans do Primera División w sezonie 2001-02 z Atlético Madryt
• Puchar Hiszpanii 1988 z FC Barcelona
• wicemistrzostwo Hiszpanii 1996 z Valencią

• 1/8 finału Mistrzostw Świata 2006 z reprezentacją Hiszpanii
• Mistrzostwo Europy 2008 z reprezentacją Hiszpanii

[edytuj] Ciekawostki

• Wcześniej dwukrotnie był poważnym kandydatem na stanowisko selekcjonera reprezentacji. Jednak w 1991 szefowie związku wybrali Vicente Mierę, a w 1998 – José Antonio Camacho.

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Luis Aragonés – statystyki piłkarza (es)
• Luis Aragonés – statystyki trenera (es)
• Opis incydentu z rasistowskimi odzywkami po adresem Thierry'ego Henry z The Guardian (en)