Lech Nikolski
| Lech Nikolski | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 10 listopada 1955 Opole Lubelskie |
| poseł IV kadencji Sejmu | |
| Okres urzędowania | od 19 października 2001 do 18 października 2005 |
| Przynależność polityczna | Sojusz Lewicy Demokratycznej |
Lech Stanisław Nikolski (ur. 10 listopada 1955 w Opolu Lubelskim) – polski polityk, poseł na Sejm III i IV kadencji, były minister.
W 1978 ukończył studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu im. Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, uzyskując tytuł zawodowy magistra historii.
W latach 1981-1984 przewodniczył Zarządowi Wojewódzkiemu Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej w Białej Podlaskiej, 1985-1990 był zatrudniony w Komitecie Wojewódzkim PZPR w Białej Podlaskiej. Od 1990 należał do Socjaldemokracji Rzeczpospolitej Polskiej, w latach 1992-1997 zasiadał w centralnym komitecie wykonawczego tej partii. W 1999 przystąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej, pełnił w nim m.in. funkcję zastępcy sekretarza SLD.
W 1994 rozpoczął pracę w administracji państwowej w Głównym Urzędzie Ceł. W latach 1995-1996 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Urzędzie Rady Ministrów i sekretarza Komitetu Społeczno-Politycznego Rady Ministrów. Od stycznia do 28 października 1997 był podsekretarzem stanu w KPRM ds. społeczno-politycznych i pełnomocnikiem rządu ds. realizacji Oświęcimskiego Strategicznego Programu Rządowego. Od 7 stycznia do 30 kwietnia 2003 zajmował stanowisko ministra (członka Rady Ministrów). Kierował pracami Biura ds. Referendum Europejskiego. Od 3 lipca 2003 do 28 października 2005 kierował Rządowym Centrum Studiów Strategicznych w randze ministra – członka Rady Ministrów oraz był Pełnomocnikiem Rządu do Spraw Narodowego Planu Rozwoju na lata 2007-2013.
Z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej 1997 do 2005 pełnił funkcję posła na Sejm III i IV kadencji z okręgu chełmskiego. W IV kadencji zasiadał w Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisja Kultury i Środków Przekazu.
Wymieniany jako członek "grupy trzymającej władzę", nieformalnego układu podejrzanego o wysłanie Lwa Rywina z propozycją łapówkową do Agory.
Żonaty (Alicja, etnograf), ma córkę Natalię (absolwentka psychologii społecznej).
[edytuj] Linki zewnętrzne
| W dniu zaprzysiężenia |
Marek Belka • Andrzej Celiński • Włodzimierz Cimoszewicz • Jerzy Hausner • Krzysztof Janik • Wiesław Kaczmarek • Jarosław Kalinowski • Michał Kleiber • Mariusz Łapiński • Krystyna Łybacka • Leszek Miller • Jacek Piechota • Barbara Piwnik • Marek Pol • Jerzy Szmajdziński • Stanisław Żelichowski |
 |
| Późniejsi członkowie rządu |
Marek Balicki • Sławomir Cytrycki • Piotr Czyżewski • Waldemar Dąbrowski • Danuta Hübner • Zbigniew Kaniewski • Grzegorz Kołodko • Grzegorz Kurczuk • Lech Nikolski • Wojciech Olejniczak • Józef Oleksy • Andrzej Raczko • Leszek Sikorski • Czesław Śleziak • Adam Tański |
