Łazarz Hrebeljanović

Łazarz Hrebeljanović

Książę Serbii
Okres urzędowania	od 1371 do 1389
Poprzednik	Vukašin Mrnjavčević
Następca	Stefan Lazarević
Dane biograficzne
Urodzony	1329 w Prilepcu
Zmarł	28 czerwca 1389 na Kosowym Polu, pochowany w Prisztinie, przeniesiony do monasteru Ravanica
Ojciec	Pribac Hrebeljanović
Matka	nieznana

Łazarz Hrebeljanović, Lazar, serb. Лазар Хребељановић) (ur. 1329 – zm. 28 czerwca 1389), nazywany również carem.

Dowódca wojsk serbskich w bitwie na Kosowym Polu w 1389, po której Serbia został podbita przez Imperium Osmańskie.

Spis treści

[edytuj] Małżeństwo i dzieci^[1]

Łazarz ożenił się ok. 1353 z Milicą (Милица) z rodziny Vukanićów, pochodzącej od bocznej gałęzi carskiej i królewskiej dynastii Nemanjiciów, z którą miał siedmioro potwierdzonych w źródłach dzieci:

córkę Marę zm. ok. 1426, żonę Vuka Brankovića.
syna despotę Stefana Lazarevića
syna księcia Vuka, straconego przez Turków 6 lipca 1410
córkę Marę lub Draganę, zm. czerwiec 1395, wydana za mąż ok. 1386 za bułgarskiego cara Iwana Szyszmana
córkę Teodorę, zm. przed 1405, wydana za mąż za Nikolę II Gorjanskiego, syna Nikoli I Gorjanskiego, bana Mačvy i Chorwacji, palatyna Królestwa Węgier
córkę Jelenę lub Jelę, zm. marzec 1443, żonę Đurađa Stracimirovića
córkę Oliverę Despinę (serb. ‘’Оливера Деспина’’) zm. po 1444 wydaną za mąż w 1390 za sułtana Bajazyda I

[edytuj] Legendy o Carze Lazarze

Serbska legenda ludowa głosi, że w noc poprzedzającą bitwę na Kosowym Polu cara Łazarza odwiedził anioł, który przedstawił mu możliwość wyboru pomiędzy wielkim królestwem tu, na Ziemi, a Królestwem Niebieskim. Car Łazarz wybrał Królestwo Niebieskie, które trwać będzie "na wieki wieków". Spowodowało to jednak upadek jego ziemskiego władztwa i śmierć w bitwie na Kosowym Polu. Legenda ta jest przykładem mesjanizmu serbskiego, a naród serbski uważa się za "naród niebiański" ("nebeski narod").

W innych utworach Łazarz zmartwychwstaje po 40 latach od swojej śmierci, na pamiątkę Zmartwychwstania Jezusa.

[edytuj] Kanonizacja

Książę Łazarz został uznany za świętego przez Serbską Cerkiew Prawosławną jako Błagowiernyj Łazar, kniaź Serbskij, jego wspomnienie wypada w dniu 15/28 czerwca.

Przypisy

↑ Родословне таблице и грбови српских династија и властеле; wyd. I Aleksa Ivić (1928),wyd. II Dusan Spasić, Aleksandar Plavestra i Dusan Mrdjenović (1987); Bata, Beograd, wyd. I ISBN 86-7685-007-0 (1928), wyd. II ISBN 86-7335-050-6 (1987) (w języku serbskim)