Kod

Kod łac., ciąg składników sygnału (kombinacji sygnałów elementarnych, np. kropek i kresek, impulsów prądu, symboli) oraz reguła ich przyporządkowania składnikom wiadomości (np. znakom pisma); w niektórych zastosowaniach, gł. przy przesyłaniu informacji podlegających utajnieniu, zw. szyfrem; k. są stosowane m.in. w telegrafii, w technice cyfrowej; np. k. binarny, k. ASCII, k. sygnałowy. W semiotyce kod to system znaków. Wyróżnia się m.in. kody otwarte i zamknięte.

W teorii informacji kod to reguła, według której informacjom cyfrowym k-wymiarowym zwanym też informacjami pierwotnymi (źródłowymi) lub ciągami informacyjnymi $\vec{x_{i}}=(x_{i1};x_{i2}...x_{ik}), i=1,2...L$ złożonymi z informcji elementarnych $x i j, j = 1,2... k$ przyporządkowane są ciągi kodowe n-wymiarowe $s(\vec{x_{i}}=s_{i1},s_{i2}... s_{in})$ czyli sygnały złożone z n sygnałów elementarnych $s_{in}, n \not=1$ przy czym $n > k$