Jan Tinbergen

Jan Tinbergen (ur. 12 kwietnia 1903 w Hadze, zm. 9 czerwca 1994 tamże) - ekonomista i ekonometryk holenderski.

Studiował na Uniwersytecie w Leiden, tam także obronił doktorat. 1929-1936 pracował w Głównym Biurze Statystycznym, w latach 1936-1938 oddelegowany do pracy w Lidze Narodów w Genewie. Po II wojnie światowej dyrektor Holenderskiego Rządowego Centralnego Biura Planowania w Hadze (1945-1955); 1933-1973 profesor w Holenderskiej Szkole Ekonomicznej w Rotterdamie, 1973-1975 na Uniwersytecie im. Erazma w Rotterdamie.

Zajmował się teoriami cyklu koniunkturalnego i ich zastosowaniem w odbudowujących się po wojnie gospodarkach europejskich, później problematyką pomocy gospodarczej i reform w krajach słabo rozwiniętych gospodarczo oraz zasadami podziału dochodów.

W 1969 wraz z R. Frischem otrzymał Nagrodę Nobla (pierwszą w dziedzinie ekonomii) za wkład w rozwój ekonometrii – metody mierzenia zależności gospodarczych przy zastosowaniu modeli matematycznych i technik statystycznych.

Główne prace:

• Statistical Testing of Business-Cycle Theories (1939)
• Wprowadzenie do ekonometrii (1941, wydanie polskie 1957)
• International Economic Cooperation (1946)
• On the Theory of Economic Policy (1952)
• Economic Policy: Principles and Design (1956)
• Mathematical Models of Economic Growth (1962)
• Income Distribution. Analysis and Policies (1975)

Jego brat, Nikolaas Tinbergen, był laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny w 1973.

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Jan Tinbergen

Ponieważ treść tego artykułu biograficznego ma formę zaledwie zalążkową, pomóż nam ją rozbudować, o ile dysponujesz odpowiednimi źródłami.
Prosimy, zapoznaj się najpierw z zasadami oraz zaleceniami edytowania Wikipedii.