Jacek Kurski

Jacek Kurski

Data i miejsce urodzenia	22 lutego 1966 Gdańsk
poseł VI kadencji Sejmu
Okres urzędowania	od 5 listopada 2007
Przynależność polityczna	Prawo i Sprawiedliwość

Jacek Olgierd Kurski (ur. 22 lutego 1966 w Gdańsku) – polski dziennikarz i polityk, poseł na Sejm RP V i VI kadencji.

Ukończył studia na Wydziale Ekonomii Uniwersytetu Gdańskiego w zakresie handlu zagranicznego. Pracował w telewizji, publikował artykuły w prasie niezależnej i prawicowej, m.in. w "Tygodniku Solidarność". Jest współautorem książki Lewy czerwcowy oraz filmu Nocna zmiana, poświęconych dymisji rządu Jana Olszewskiego w czerwcu 1992.

Spis treści

[edytuj] Życie prywatne

Syn Anny Kurskiej, działaczki NSZZ "Solidarność" i byłej senator, brat Jarosława Kurskiego, dziennikarza "Gazety Wyborczej". Żona Monika, dzieci: Antoni (ur. 1991), Zuzanna (ur. 1994) oraz Olgierd (ur. 2007).

Autor licznych artykułów na temat twórczości Jacka Kaczmarskiego.

[edytuj] Kariera polityczna

W latach 80. zaangażował się w działalność opozycyjną, był członkiem NSZZ "Solidarność".

Po 1989 związany był z wieloma partiami prawicowymi. Na początku lat 90. współpracował z Porozumieniem Centrum, na czele którego stał Jarosław Kaczyński. W 1993 przed wyborami parlamentarnymi brał udział w kampanii wyborczej Porozumienia Centrum. W styczniu 1993 opublikował napisaną wspólnie z Piotrem Semką książkę Lewy czerwcowy, będącą zapisem wywiadów z politykami związanymi z rządem Jana Olszewskiego na temat kulisów odwołania gabinetu w czerwcu 1992. Rok później zrealizował film Nocna zmiana poświęcony tej samej tematyce.

Od połowy lat 90. współpracował z Janem Olszewskim, przystępując do tworzonego przez byłego premiera Ruchu Odbudowy Polski. Brał udział w kampanii prezydenckiej w wyborach w 1995, następnie pełnił funkcję rzecznika prasowego ROP. Opowiadał się za współpracą z Akcją Wyborczą Solidarność, jednocześnie krytykował jej zbliżenie do Unii Wolności. W wyborach parlamentarnych w 1997 bezskutecznie ubiegał się o mandat posła jako lider listy ROP w województwie gdańskim.

Po wyborczej porażce odszedł z ROP, stając na czele jednej z frakcji tej partii (tzw. "Stowarzyszenie ROP"), następnie wkrótce przystępując do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego wchodzącego w skład AWS (został wiceprzewodniczącym tej partii). W 1998 uzyskał mandat radnego sejmiku pomorskiego. W latach 1998-2001 pełnił funkcję wicemarszałka województwa pomorskiego. W wyborach do Sejmu w 2001 kandydował z listy Akcji Wyborczej Solidarność Prawicy w okręgu toruńskim. W tym samym okręgu, z ostatniego miejsca na liście AWSP miał startować były minister rolnictwa Jacek Janiszewski. Tuż przed oddaniem listy do komisji wyborczej Jacek Kurski samowolnie dopisał przed Janiszewskim inną osobę o tym samym nazwisku. Za manipulowanie listą kandydatów został usunięty ze Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego.

Po przegranych przez AWSP wyborach związał się z Prawem i Sprawiedliwością. Nie otrzymał jednak miejsca na liście kandydatów w wyborach samorządowych w 2002. Odszedł z PiS do Ligi Polskich Rodzin. Jako kandydat LPR został ponownie wybrany do sejmiku pomorskiego, w którym został wybrany wiceprzewodniczącym. Był również kandydatem LPR na stanowisko prezydenta Gdańska, jednak nie przeszedł do drugiej tury wyborów. Był głównym autorem kampanii wyborczej LPR do Parlamentu Europejskiego. W 2004 popadł w konflikt z liderem LPR na Pomorzu Robertem Strąkiem i odszedł z tej partii, po czym ponownie związał się z PiS.

W wyborach parlamentarnych w 2005 został wybrany w okręgu nr 25 (Gdańsk) posłem na Sejm V kadencji z ramienia PiS.

Ponownemu zbliżeniu Jacka Kurskiego do środowiska Prawa i Sprawiedliwości w 2004 przychylny był Jarosław Kaczyński, podczas gdy Lech Kaczyński początkowo się na to nie zgadzał. Ostatecznie jednak umieścił go w swoim sztabie podczas wyborów prezydenckich w 2005.

Jacek Kurski organizował między innymi konwencję PiS (wiosna 2005), zmienił też logo ugrupowania. Przed jesienną II turą wyborów prezydenckich udzielił autoryzowanego wywiadu tygodnikowi Angora, w którym stwierdził, że "Poważne źródła na Pomorzu mówią, że dziadek Donalda Tuska zgłosił się na ochotnika do Wehrmachtu"^[1].

Konsekwencją tych słów było usuniecie go ze sztabu wyborczego Lecha Kaczyńskiego (11 października 2005). Następnie 13 października decyzją sądu partyjnego PiS został usunięty z partii. Kilka dni później okazało się jednak, że dziadek Donalda Tuska faktycznie służył w Wehrmachcie, lecz przypuszcza się, że został wcielony siłą, a z Wehrmachtu zbiegł do Polskich Sił Zbrojnych, gdzie miał walczyć do końca wojny. 14 listopada 2005 sąd dyscyplinarny PiS rozpatrzył pozytywnie odwołanie Kurskiego i przywrócił mu członkostwo w partii, ograniczając karę do nagany.

W wyborach parlamentarnych w 2007 Jacek Kurski po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 23 585 głosów.

Jest krytykiem środowisk postrzeganych przez niego jako postkomunistyczne czy liberalne (dawniej Kongresu Liberalno-Demokratycznego i Unii Wolności, a obecnie Platformy Obywatelskiej). W wypowiedziach publicznych wielokrotnie sprzeciwiał się zawieraniu przez PiS jakiejkolwiek koalicji z PO. Krytykował również środowisko Gazety Wyborczej, w której pracuje jego starszy brat Jarosław.

[edytuj] Procesy sądowe

13 czerwca 2006 w trakcie programu Teraz my! oskarżył Platformę Obywatelską i komitet wyborczy Donalda Tuska o finansowanie kampanii wyborczej przed wyborami prezydenckimi oraz parlamentarnymi w 2005 z pieniędzy nielegalnie wyprowadzonych z PZU. Prokuratura Okręgowa w Warszawie umorzyła śledztwo w grudniu 2006 z powodu niestwierdzenia przestępstwa^[2]. W odpowiedzi na zarzuty Platforma Obywatelska oskarżyła Jacka Kurskiego o zniesławienie i domagała się przeprosin w mediach oraz przekazania 100 tys. zł na Caritas. 3 kwietnia 2007 Sąd Okręgowy w Warszawie wydał wyrok nakazujący Kurskiemu przeproszenie Tuska na łamach "Rzeczpospolitej" i "Gazety Wyborczej" oraz w TVN i TVP. Zasądził też 15 tys. zł na rzecz Caritas Polska^[3].

12 czerwca 2007 Sąd Okręgowy w Warszawie uznał, iż Jacek Kurski naruszył dobra osobiste spółki Agora SA podczas programu telewizyjnego "Warto rozmawiać" 8 maja 2006 poprzez wygłaszanie niepotwierdzonych zarzutów zniesławiających firmę. Sąd nakazał przeproszenie Agory w "Gazecie Wyborczej" i w TVP2 przed programem "Warto rozmawiać" lub "Panoramą" oraz wpłatę 10 tys. zł na Zakład dla Niewidomych w Laskach^[4].