Język kałmucki

Język kałmucki – język Kałmuków osiadłych nad Wołgą, z podrodziny języków mongolskich; ok. 518 tys. mówiących. Wykształcił się w XVII wieku z języków ojrackich. W XIX wieku zaadaptował cyrylicę.

[edytuj] Tradycyjne Pismo

Kałmucki jest językiem z historyczną literacką tradycją. Oryginalne kałmuckie pismo zostało stworzone w XVII wieku. Krzewicielem oświatym, kałmuckim, buddyjskim, zakonnikiem był Zaja-Pandita autor todo biczig-Jasny List. - Książka napisana na podstawie ujguro-mongolskich listów, którymi ojraty posugliwali się od XI wieku.

[edytuj] Historia wypierania tradycyjnego pisma w Kałmucji

w 1924 roku w ZSRR ojratskie pismo zostało zastąpione przez cyrylicę, na zmianę przez którą w 1930 roku została wprowadzona łacinka, którą jeszcze raz zmieniła cyrylica w 1938 roku. Te wymuszone reformy zburzyły dziedziczność literackiej tradycji kałmuckiego narodu okupowanym przez imperialną Rosję.

[edytuj] Występowanie poza Kałmucją

Kałmucy (Ojraci) w Zachodnich Chinach nadal posługują się pismem ojrackim. W Urumczi wydają kilka gazet i pism w języku kałmuckim, nadawane są w tym języku także programy radiowe i telewizyjne. Język ojracki w Mongolii nie uzyskał statusu oficjalnego i jest używany tylko w życiu codziennym, poza tym wypiera go język chałcha-mongolski.

[edytuj] Linki zewnętrzne