Jürgen Habermas

Jürgen Habermas (ur. 18 czerwca 1929 w Düsseldorfie, Niemcy) - niemiecki filozof, socjolog i publicysta polityczny.

Uczeń Theodora W. Adorno i Maxa Horkheimera, kontynuator Szkoły Frankfurckiej oraz najbardziej współcześnie znany przedstawiciel teorii krytycznej. Twórca opartej na pragmatyce aktów mowy teorii racjonalności komunikacyjnej, którą przeciwstawia zarówno modernistycznej filozofii podmiotu, jak i postmodernistycznej filozofii dekonstrukcji i destrukcji podmiotu.

Strukturalne przeobrażenia sfery publicznej (1962, wyd. pol. 2007);
Erkenntnis und Interesse (1968)
Kryzys legitymacji w późnym kapitalizmie (1973);
Teoria działania komunikacyjnego tom I"Racjonalność działania a racjonalność społeczna" (1981, wyd. pol. 1999);
Teoria działania komunikacyjnego tom II - "Przyczynek do krytyki rozumu funkcjonalnego" (1981, wyd. pol. 2002);
Filozoficzny dyskurs nowoczesności (1988], wyd. pol. 2000);
Teoria i praktyka: wybór pism (pol. 1983)
Faktyczność i obowiązywanie (1992, wyd. pol. 2006)
Działanie komunikacyjne i detranscendentalizacja rozumu (2001, wyd. pol. 2004);
Obywatelstwo a tożsamość narodowa: rozważania nad przyszłością Europy;
Przyszłość natury ludzkiej: czy zmierzamy do eugeniki liberalnej?;
Racjonalność działania a racjonalność społeczna;
Stan filozofii współczesnej - (wraz z R. Rortym i L. Kołakowskim, wyd pol. 1996)