narzędziaW innych językach |
Izomorfizm grafów
Izomorfizm grafów – Grafy G i F nazywamy izomorficznymi, jeżeli istnieje bijekcja zbioru wierzchołków grafu G na zbiór wierzchołków grafu F, która zachowuje strukturę grafu (krawędzie). Intuicyjnie oznacza to, że grafy G i F są tym samym grafem, jedynie poddanym jakiejś permutacji wierzchołków.
[edytuj] PrzykładGrafy znajdujące się na górze są izomorficzne względem siebie, bo są to cykle C5, a wszystkie cykle nieskierowane o tej samej liczbie wierzchołków są względem siebie izomorficzne. Izomorfizmem przekształcającym lewy graf na prawy jest funkcja dana przez:
Dla grafów dolnych należy zwrócić uwagę, że są to ścieżki o tej samej liczbie wierzchołków, ale funkcja przekształcająca izomorficznie lewy graf na prawy jest już inna:
[edytuj] Rozstrzyganie izomorficznościProblem rozstrzygania izomorficzności dwóch grafów należy do klasy NP ale prawdopodobnie nie jest problemem NP zupełnym. Z drugiej strony nie są znane wielomianowe algorytmy deterministyczne, probabilistyczne ani kwantowe rozwiązujący ten problem. Nie wiadomo też czy problem należy do klasy co-NP. Efektywne wielomianowe rozwiązania tego problemu znaleziono dla szczególnych klas grafów, między innymi:
Uogólnieniem tego problemu jest problem izomorfizmu podgrafu, o którym wiadomo że jest problemem NP zupełnym. [edytuj] Bibliografia
[edytuj] Zobacz też[edytuj] Linki zewnętrzne
|