I-400

Historia
I-400

Położenie stępki	18 stycznia 1943
Wodowanie	18 stycznia 1944
Oddanie do służby	30 grudnia 1944
Status okrętu	zatopiony 1946
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	na powierzchni 5200 t w zanurzeniu 6500 t
Długość	122 m
Szerokość	12 m
Zanurzenie	maksymalne ok. 100 m
Napęd	w zanurzeniu silniki elektryczne, na powierzchni silniki wysokoprężne
Prędkość	18,7 węzła
Załoga	144
Uzbrojenie	1 działo 140 mm 8 wyrzutni torped kaliber 533 mm 4 działa 25 mm
Wyposażenie lotnicze	3 samoloty Aichi M6A

I-400 - japoński okręt podwodny typu Sen Toku z okresu II wojny światowej. Jeden z trzech największych japońskich okrętów podwodnych działających podczas II wojny światowej.

[edytuj] Historia

Był to pierwszy okręt z typu Sen Toku, którego budowa rozpoczęła się 18 stycznia 1943 w stoczni Arsenału Marynarki Wojennej w Kure. Wodowanie jednostki nastąpiło 18 stycznia 1944. Okręt wszedł do służby 31 grudnia 1944. W grudniu 1944 sformowano 631 Korpus Lotniczy, którego samoloty miały stacjonować na okrętach podwodnych.

W maju 1945 podjęto decyzję, że I-400 i inne okręty wchodzące w skład 1 Dywizjonu Okrętów Podwodnych dokonają ataku na śluzy Kanału Panamskiego, przez który Stany Zjednoczone przerzucały w tym czasie znaczne siły na Pacyfik. Atak na Kanał Panamski miało przeprowadzić 10 samolotów uzbrojonych w bomby i torpedy. Poważnym problemem dla japońskich okrętów i samolotów, które miały uczestniczyć w ataku, był brak paliwa. Gdy kończono przygotowania do akcji 25 czerwca 1945 dowództwo Cesarskiej Japońskiej Marynarki Wojennej zmieniło cel ataku na atol Ulithi, gdzie cumowały znaczne siły US Navy. Samoloty z jednostek I-400 i I-401 miały dokonać samobójczego ataku na zakotwiczone na wodach atolu amerykańskie okręty. Okręty wypłynęły w rejs bojowy 26 lipca 1945. Samobójczy atak lotniczy miał być przeprowadzony 17 sierpnia. 16 sierpnia drogą radiową okręty otrzymały informację o kapitulacji i rozkaz powrotu do najbliższego japońskiego portu. 20 sierpnia odebrano rozkaz zniszczenia broni ofensywnych znajdujących się na pokładach. Załogi okrętów wystrzeliły zapas torped, a samoloty i amunicję do dział wyrzuciły za burtę.

Okręt zajęty przez US Navy został przetransportowany do Stanów Zjednoczonych, gdzie poddano go testom i badaniom. Zatopiony został w pobliżu Hawajów w 1946 torpedą wystrzeloną przez USS "Cabezon" (SS-334). Jednym z powodów zatopienia mogły być żądania radzieckich naukowców dostępu do japońskich okrętów.