Hel

Ten artykuł dotyczy pierwiatka chemicznego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
H - He - Li
 
He
Ne  
 
 

Dane ogólne
Nazwa, symbol, l.a.* Hel, He, 2
Własności metaliczne gaz szlachetny
Grupa, okres, blok 18 (VIIIA), 1, p
Gęstość, twardość 0,1785 kg/m3, bd
Kolor bezbarwny
Własności atomowe
Masa atomowa 4,002602 u
Promień atomowy (obl.) bd (31) pm
Promień kowalencyjny 32 pm
Promień van der Waalsa 140 pm
Konfiguracja elektronowa 1s²
e- na poziom energetyczny 2
Stopień utlenienia 0
Własności kwasowe tlenków nieznane
Struktura krystaliczna heksagonalna
Własności fizyczne
Stan skupienia gazowy
Temperatura topnienia (p=2.5 MPa) 1,05 K (-272,1 °C)
Temperatura wrzenia 4,22 K (-268,93 °C)
Temperatura krytyczna 5,19 K (-267,96 °C)
Objętość molowa 21,0·10-6 m³/mol
Ciepło parowania 0,0845 kJ/mol
Ciepło topnienia 5,23 kJ/mol
Ciśnienie pary nasyconej bd
Prędkość dźwięku 970 m/s (298,15 K)
Pozostałe dane
Elektroujemność bd (Pauling)
5,50 (Allred)
Ciepło właściwe 5193 J/(kg*K)
Przewodność właściwa bd
Przewodność cieplna 0,152 W/(m*K)
I Potencjał jonizacyjny 2372,3 kJ/mol
II Potencjał jonizacyjny 5250,5 kJ/mol
Najbardziej stabilne izotopy*
izotop wyst. o.p.r s.r. e.r. MeV p.r.
3He 0,000137% stabilny izotop z 1 neutronem
4He 99,999863% stabilny izotop z 2 neutronami
6He {syn.} 806,7 ms β- 3,508 6Li
8He {syn.} 122 ms β-   8Li

Tam, gdzie nie jest zaznaczone inaczej,
użyte są jednostki SI i warunki normalne.

*Wyjaśnienie skrótów:
l.a.=liczba atomowa
wyst.=występowanie w przyrodzie,
o.p.r.=okres połowicznego rozpadu,
s.r.=sposób rozpadu,
e.r.=energia rozpadu,
p.r.=produkt rozpadu

Hel (He, łac. helium) – pierwiastek chemiczny, z grupy gazów szlachetnych w układzie okresowym. Jest po wodorze drugim najbardziej rozpowszechnionym pierwiastkiem chemicznym we wszechświecie, jednak na Ziemi występuje wyłącznie w śladowych ilościach (4·10-7% w górnych warstwach).

Hel na Ziemi występuje głównie w atmosferze (5,2·10-4% obj. w powietrzu), pochodzi głównie z rozpadu jąder promieniotwórczych w naturalnych szeregach promieniotwórczych. W litosferze hel występuje również w niektórych złożach gazu ziemnego. W gazach występujących w Stanach Zjednoczonych dochodzi do 1%, w gazach występujących w Europie ilość ta jest bardzo mała (z wyjątkiem Polski – do 3%). Praktycznie cały hel, który mógł pierwotne istnieć na Ziemi, nie mogąc związać się z żadnym innym pierwiastkiem, jako bardzo lekki opuścił atmosferę Ziemi.

Występuje w postaci dwóch izotopów trwałych – 3He i 4He oraz dwóch nietrwałych: 6He i 8He.

Hel jest najmniej aktywnym pierwiastkiem chemicznym, z bardzo wysoką energią jonizacji. Nie udało się z nim uzyskać żadnego trwałego związku chemicznego. Nie ma żadnego znaczenia biologicznego.

Spis treści

[edytuj] Odkrycie helu

Hel odkryto najpierw na Słońcu, później na Ziemi. Podczas całkowitego zaćmienia Słońca, które miało miejsce 18 sierpnia 1868 roku i było widoczne w Indiach, astronom Pierre Janssen, badając widmo korony słonecznej, zaobserwował pomarańczowy prążek odpowiadający długości fali 5876 Å, którego nie można było przypisać do żadnego spośród znanych wówczas pierwiastków. Ten sam prążek w widmie Słońca zaobserwował 20 października 1868 r. angielski astronom Norman Lockyer. Lockyer i angielski chemik Edward Frankland nadali nowemu pierwiastkowi – emitującemu falę o długości 5876 Å – nazwę Helium od greckiego boga słońca – Heliosa. Przez wiele lat hel był uważany za pierwiastek, który występuje na Słońcu ale nie występuje na Ziemi. W roku 1895 William Ramsay otrzymał hel po potraktowaniu kleweitu (rudy uranowej) kwasem mineralnym. Ramsay przesłał próbkę gazu do Williama Crookesa i Normana Lockyera, którzy zidentyfikowali hel.

[edytuj] Zastosowania helu

  • Hel w postaci ciekłej jest używany do chłodzenia tam, gdzie potrzebne są bardzo niskie temperatury, ze względu na jego bardzo niską temperaturę wrzenia. Stosuje się go m.in. do chłodzenia nadprzewodników.
  • Jako najlżejszy gaz bezpieczny (niepalny) był stosowany do wypełniania statków powietrznych lżejszych od powietrza, czyli aerostatów (balony, sterowce). Obecnie ze względu na wysokie koszty jego pozyskania, zamiast helu stosuje się w aerostatach najczęściej ogrzane powietrze.
  • Ze względu na niską rozpuszczalność w osoczu krwi, używany jest jako składnik mieszanki do oddychania w głębokim nurkowaniu.
  • Hel dostarczony do płuc powoduje zmianę wysokości głosu - prędkość rozchodzenia się dźwięku w helu jest ok. 3 razy większa niż w powietrzu.

[edytuj] Otrzymywanie helu

  • Głównie z gazu ziemnego bogatego w ten pierwiastek (złoża w Stanach Zjednoczonych).
  • W Polsce hel otrzymuje się w zakładach odazotowywania gazu ziemnego w Odolanowie
  • Przeróbka skroplonego powietrza metodą destylacji frakcjonowanej.
  • Światowa produkcja helu wynosi kilkanaście tysięcy ton rocznie.

[edytuj] Zobacz też

Commons



system wymiany linków SEO Tools
kreatyna
kreatyna
www.activebody.pl
Gry Online
Gry Online
www.pozycjonarka.in…
Plaza 3 star hotel Los Angeles

www.triptake.com
krynica noclegi
krynica noclegi,ośrodek, wypoczynk…
gornik.com.pl
Kredyty odnawialne
Kredyty odnawialne
www.eskarbiec.pl