narzędziaW innych językach
|
Ciało krystaliczneCiało krystaliczne (kryształ) – rodzaj ciała stałego, w którym cząsteczki, atomy lub jony nie mają pełnej swobody przemieszczania się w objętości ciała, gdyż zajmują ściśle określone miejsca w sieci przestrzennej i mogą jedynie drgać w obrębie zajmowanych przez siebie miejsc. Kryształy to ciała jednorodne o prawidłowej, uporządkowanej, budowie wewnętrznej. Kryształ posiada symetrię translacyjną, która odróżnia go od ciał amorficznych (ciał bezpostaciowych), np. szkła. Kryształy powstałe w wyniku procesów naturalnych, geologicznych nazywamy minerałami. Niektóre kryształy można opisać za pomocą jednakowego układu odniesienia. W jego skład wchodzą:
Kąty zawarte pomiędzy osiami krystalograficznymi oraz odcinki a, b, c stanowią tzw. stałe sieciowe, wyznaczając kształt komórki elementarnej (zob. Sieć Bravais). Kryształy mają różny stopień symetrii geometrycznej i różne stałe sieciowe. Na tej podstawie pogrupowano je w układy krystalograficzne. Oddziaływania między cząsteczkami tworzącymi kryształ bywają bardzo różne. Mogą to być:
Występują również swoiste "hybrydy", jak np. grafit, który posiada tzw. płaszczyzny grafenowe, w których między atomami występują silne wiązania kowalencyjne, natomiast oddziaływania między płaszczyznami mają charakter sił van der Waalsa. [edytuj] Zobacz teżkrystalografia, ciekły kryształ, kryształ molekularny, izotropia, jednorodność chemiczna kryształu, jednorodność fizyczna kryształu, układ krystalograficzny, elementy symetrii kryształów, właściwości fizyczne i chemiczne minerałów. |