Ekoetyka

Ekoetyka, również etyka środowiskowa, etyka ekologiczna - dział bioetyki obejmujący zagadnienia związane ze stosunkiem człowieka do przyrody ożywionej i nieożywionej oraz całego ekosystemu Ziemi. Jej przedmiotem są wartości, zasady, imperatywy i normy, które regulują lub mogły by regulować ten stosunek.

Etyka ekologiczna to jeszcze młoda dyscyplina etyki stosowanej. Wyłoniła się w latach 70. XX w. po tym, jak wzrosło znaczenie problemów ekologicznych, których etyka do tej pory nie uwzględniała, koncentrując się na stosunkach międzyludzkich^[1].

Na założeniach etyki ekologicznej Fukuoka Masanobu, japoński fitopatolog, stworzył koncepcję rolnictwa naturalnego, w którym uprawa roślin odbywa się bez klasycznych metod uprawy, czyli bez orki, bez nawożenia, bez pielenia, bez pestycydów^[2].

[edytuj] Weblikns

• Budzyński, Oleg: etyka ekologiczna czy ekologiczny operacjonizm?, Wydawnictwo Zielone Brygady [1], [dostęp 30.09.07].

Przypisy

To jest tylko zalążek artykułu związanego z filozofią. Jeśli potrafisz, rozbuduj go.