Eklektyzm starożytny

Eklektyzm starożytny - kierunek filozoficzny starożytności, łączący w sobie różne elementy z różnych doktryn filozoficznych, zwłaszcza hellenistycznych - epikureizmu, sceptycyzmu i stoicyzmu. Eklektyzm można podzielić na grecki (Akademia Platońska) i rzymski (przede wszystkim Cyceron).

[edytuj] Czwarta Akademia (przezwyciężanie sceptycyzmu)

Filon z Laryssy nauczał iż mimo, że żadne kryterium prawdy (stoickie) nie wytrzymuje krytyki (sceptycyzm) nie wynika z tego że rzeczy są niezrozumiałe obiektywnie - to my ich nie rozumiemy, a także że wprawdzie stoickie kryterium prawdy nie wytrzymuje krytyki lecz może być jakieś inne kryterium prawdy według którego krytykę wytrzyma, ponieważ z natury rzeczy mogą być zrozumiałe.

Nie należy więc całkowicie odrzucać prawdę, trzeba przyjąć odróżnienie prawdy od fałszu, lecz nie posiadając kryterium które doprowadziło by nas do prawdy, a posiadając jedynie pozory, możemy stwierdzić tylko to co prawdopodobne.

Filon zaprzecza istnieniu prawdy, nie zaprzecza istnieniu kryterium pozwalającemu ujrzeć prawdę. Przyjmuje prawdę odciśniętą w duszy i umyśle, którą jednak nie można ująć ani zrozumieć na poziomie obiektywnej pewności. Etykę podzielił na 6 części, przedstawiając w niej w jaki sposób osiągnąć szczęście.

[edytuj] PiÄ…ta Akademia

Antiochos z Askalonu nauczał, że prawda istnieje i jest poznawalna. Był przekonany że nauka Platona i Arystotelesa, a także nauki stoików mówią to samo - wyrażali oni te same pojęcia za pomocą innych słów.

W fizyce i logice popierał nauki stoików, a nawet w etyce - nauczał życia zgodnego z naturą, z naturą rozumną. Za potrzebną do szczęścia uważał cnotę ale także również dobra materialne.

Nauki eklektyzmu akademickiego, greckiego są syntezą, zestawieniem, nakładaniem się różnych treści lecz nie stanowią unifikacji i nie tworzą zwartego systemu.

[edytuj] Eklektyzm rzymski

Cyceron znał wszystkie doktryny filozoficzne uprawiane w jego czasach. Od wszystkich czerpał, poza epikurejczykami których krytykował. Stworzył zlepek teorii filozoficznych za podstawę biorąc pozytywne prawdopodobieństwo, ponieważ w związku z brakiem zgody pomiędzy filozofami nie można stwierdzić pewników co do prawdy można jedynie pewne rzeczy przyjąć za prawdopodobne.

W dziełach Horacego mieszają się myśli Epikurejskie i Stoickie.

[edytuj] Źródła

• Dodatkowe informacje ze strony http://www.religieifilozofie.prv.pl za zgodÄ… autora
• Giovanni Reale Historia filozofii starożytnej, tom I - V, Lublin, RW KUL, 1999
• WÅ‚adysÅ‚aw Tatarkiewicz Historia filozofii, tom I, Warszawa, PWN, 1999