Edward Czerny

Edward Czerny
Pseudonim	La Strado
Data i miejsce urodzenia	11 czerwca 1917 Polska (Zabrze)
Data i miejsce śmierci	16 lutego 2003 Niemcy (Salzgitter)
Zawód	dyrygent, kompozytor, aranżer
Strona internetowa

Edward Czerny, właściwie Eberhard Czerny, pseudonim La Strado (ur. 11 czerwca 1917 w Zabrzu, zm. 16 lutego 2003 w Salzgitter w Niemczech) – polski kompozytor, dyrygent, aranżer.

Studiował aranżację i kompozycję w Berlinie. W latach 1951-1955 kierownik muzyczny Teatru Dramatycznego w Jeleniej Górze. Od 1955 II dyrygent, od 1960 do 1974 dyrygent i kierownik artystyczny Orkiestry Tanecznej Polskiego Radia w Warszawie. Był jednym z twórców Festiwali w: Sopocie, w Opolu i w Kołobrzegu i był ich wieloletnim opiekunem artystycznym, a także dyrygentem i aranżerem.

Jest kompozytorem muzyki do sztuk teatralnych: O krasnoludkach i sierotce Marysi M. Konopnickiej, Mąż pognębiony wg Moliera oraz wielu utworów tanecznych, m.in. Na huśtawce (wyróżnienie w konkursie MKiS 1953), Wesoła wiadomość (wyróżnienie w międzynarodowym konkursie na utwór instrumentalno-rozrywkowy w Monachium 1964), Diabelski młyn i inne.

Za swoją piosenkę Jak przyjemnie maszerować otrzymał "Srebrny Pierścień" i nagrodę Ministra Kultury i Sztuki na FPŻ w Kołobrzegu 1974.

Aranżował ponad 3000 utworów wokalnych i instrumentalnych. Nagrał ze swoim zespołem około 300 płyt i ponad 1500 piosenek, z których wiele skomponował sam.

Odbył w charakterze dyrygenta OTPR liczne tournee w kraju i za granicą. W latach 1960-1966 miał w PR stałą audycję "Gra Orkiestra Taneczna PR pod dyrekcją Edwarda Czernego", w której występowali niemal wszyscy, popularni wtedy, polscy piosenkarze. Wielu debiutowało na antenie radiowej, m.in. V. Villas, D. Rinn, U. Dudziak, R. Abrantowicz i inni.

E. Czerny odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi.

W latach 80. XX wieku wyjechał na stałe do Niemiec. Ostatnie 20 lat życia spoędził w Salzgitter, gdzie zmarł. Jest pochowany w Berlinie.

[edytuj] Niektóre ważniejsze utwory skomponowane przez Edwarda Czernego

Brazylio, Brazylio (sł. Andrzej Tylczyński, wyk. Cezary Fabiński, 1959)
Nie trudno jest zerwać kwiat (sł. Władysław Skrzypiński, wyk. Cezary Fabiński, 1960)
Nasza miłość ma kolor jesieni (sł. A. Tylczyński i Zbigniew Zapert, wyk. Rena Rolska, 1961)
Już północ (sł. A. Tylczyński, 1962)
Górniczy twist (sł. A. Tylczyński, wyk. Oktet wokalny PR – 1963
Pójdę wszędzie z tobą (sł. A. Tylczyński, wyk. Urszula Dudziak, 1963)
Gdy ty się śmiejesz (sł. W. Skrzypiński, wyk. Urszula Dudziak, 1964)
Marzenia dziewcząt (sł. Zbigniew Kaszkur i Z. Zapert, wyk. Irena Santor, 1964)
Motyle w sweterkach (sł. Jadwiga Dumnicka, 1964)
Boję się twojej miłości (sł. Janusz Kondratowicz i Z. Zapert, wyk. Krystyna Konarska 1965)
Kocham Jurka (sł. J. Dumnicka, wyk. Violetta Villas, 1965)
Zapytaj o to moją mamę (sł. Z. Kaszkur i Z. Zapert, 1969)
Jak przyjemnie maszerować (sł. Edward Czerny, 1974)
Tango pełne słońca (sł. Edward Czerny, wyk. Regina Pisarek)
Bez radości, bez miłości