Drezdeńskie amen

Drezdeńskie amen (Dresden amen) jest sekwencją sześciu nut śpiewanych przez chór podczas nabożeństwa w kościele w niemieckim kraju związkowym Saksonii co najmniej od początku XIX wieku. Motyw jest szczególnie związany z miastem Drezno, skąd powstała nazwa Drezdeńskie amen.

[edytuj] Kompozycja

Drezdeńskie amen zostało skomponowane przez Neumanna (1741-1801) na potrzeby kościoła w Dreźnie. Stało się na tyle popularne, że stosowane było w Saksonii zarówno w kościele katolickim, jak i luterańskim.

Sekwencja jest ważna w zachodniej muzyce poważnej ponieważ była używana w różnych formach przez kompozytorów od XIX wieku.

[edytuj] Zastosowanie w muzyce poważnej

Felix Mendelssohn wykorzystał Drezdeńskie amen w swojej V symfonii w pierwszym poruszeniu.

Temat został podjęty przez Wagnera, w jego ostatniej operze Parsifal. Wagner pracował w Dreźnie jako Kapellmeister w latach 1842 do 1849, however he jakkolwiek motywu nauczył się prawdopodobnie jeszcze jako chłopiec podczas swojej wizyty w kościele w Dreźnie. Zostało ono włączone do jednej z jego najwcześniejszych oper Das Liebesverbot, a także pojawia się w trzecim akcie opery Tannhäuser.

Anton Bruckner również zastosował Drezdeńskie amen w adagio swojej ostatniej symfonii, Symfonii No. 9, Gustav Mahler włączył do czwartego poruszenia swej Symfonii No. 1 i ostatniego poruszenia Symfonii No. 2.