Dichroizm

Dichroizm (dosłownie - dwubarwność) - własność kryształów polegająca na różnym pochłanianiu światła, w zależności od kierunku płaszczyzny jego polaryzacji.

Cechą tą charakteryzują się niektóre anizotropowe kryształy. Światło w takich kryształach rozdziela się na dwa promienie - zwyczajny o (ordinary) i nadzwyczajny e (extraordinary) o ortogonalnej polaryzacji i różnych współczynnikach załamania. Jeżeli zjawisko dichroizmu w krysztale nie występuje, wówczas po wyjściu z kryształu oba rodzaje światła ulegają wymieszaniu, w efekcie światło pozostaje niespolaryzowane. Jeżeli zjawisko dichroizmu występuje, wówczas można tak dobrać grubość kryształu, że składowa silniej pochłaniana zanikała całkowicie. W rezultacie kryształ opuszcza światło całkowicie spolaryzowane liniowo.

[edytuj] Zastosowanie

Kryształy cechujące się dichroizmem znalazły zastosowanie do budowy cienkich polaryzatorów - polaroidów. Było to przełomem w optyce, ponieważ stosowane wcześniej metody polaryzacji światła wymagały stosowania zdecydowanie bardziej rozbudowanych układów optycznych. Im silniejsze pochłanianie drugiej składowej światła, tym cieńszy można skonstruować polaryzator. Obecnie stosuje się je jako polaryzatory i analizatory w polarymetrach, mikroskopach polaryzacyjnych, w fotografii.

[edytuj] Kryształy dichroiczne

Materiałem o bardzo silnym dichroizmie jest siarczan jodochininy (herapatyt). Ponadto dichroizm wykazują takie materiały jak kordieryt, turmalin, niektóre odmiany berylu.