Brydż

Brydż
Liczba graczy	4
Zalecenia wiekowe	10+
Czas przygotowania	około minuty (potasowanie i rozdanie kart)
Czas gry	w zależności od liczby graczy
Złożoność reguł	Duża
Strategia	Istnieją
Losowość	towarzyski - duża, turniejowy - minimalna, sportowy - zerowa
Wymagane umiejętności	znajomość elementów rachunku prawdopodobieństwa oraz aspekt psychologiczny, zalecana dobra pamięć

Brydż jest grą karcianą, w której bierze udział czterech graczy stanowiących dwie pary. Gracze w jednej parze starają się uzyskać wynik lepszy od wyniku drugiej pary poprzez skompletowanie jak największej ilości lew. Używana jest standardowa talia 52 kart.

Spis treści

[edytuj] Historia

Brydż wywodzi się od wcześniejszej gry zwanej wistem, która pojawiła się w Anglii już w XVI wieku. Gra szybko się rozpowszechniała i zaczęły powstawać nowe odmiany. W roku 1742 powstała pierwsza książka o grze napisana przez Edmonda Hoyle'a. Prawdziwy rozkwit wista nastąpił w XIX wieku. W 1857 roku odbył się pierwszy turniej międzynarodowy. Popularność gry zaczęła jednak znacznie szybciej rosnąć w Stanach Zjednoczonych, niż na Starym Kontynencie. W roku 1881 została założona Amerykańska Liga Wista. W tym samym czasie powstała, najprawdopodobniej w Rosji (choć niektóre teorie utożsamiają miejsce powstania brydża z Turcją i Egiptem) odmiana wista, nazwana później brydżem. Początkowo gra nie dorównywała wistowi popularnością, jednakże w roku 1896 powstała pierwsza publikacja na temat brydża: "Biritch or Russian Whist", a w roku 1927 Harold Vanderbilt urozmaicił zasady gry (np. premie za szlema i szlemika). Współczesna wersja gry (contract bridge) wywodzi się z zasad przez niego wymyślonych. W roku 1928 założono Amerykańską Ligę Brydżową, a w 1958 Światową Federację Brydża. Pierwsza Olimpiada Brydżowa odbyła się w 1962 roku.

Nazwa gry brydż jest spolszczeniem nazwy angielskiej "bridge". W oryginale nie oznacza ona jednak "mostu", pochodzenie tego słowa nie jest do końca jasne, ale słownik oksfordzki sugeruje, że jest to angielska wersja rosyjskiego słowa "biricz", (rosyjskiej odmiany wista wywodzącej się z tureckiej gry "bir-üç", po raz pierwszy opisanej w książce wydanej w 1896 roku pod tytułem „Biritch – Russian whist”.

[edytuj] Zasady gry

Zobacz więcej w osobnych artykułach: Licytacja (brydż), Obrona (brydż), Rozgrywka (brydż), Psychologia (brydż).

Każde rozdanie dzieli się na dwie fazy – licytacji oraz rozgrywki i obrony. W trakcie licytacji zawodnicy starają się wylicytować optymalny kontrakt (lub przeszkodzić przeciwnikom w wylicytowaniu ich optymalnego kontraktu), w czasie rozgrywki gracz, który "wygrał" licytację stara się wziąć odpowiednią liczbę lew, aby kontrakt zrealizować, a broniący starają mu się w tym przeszkodzić.

[edytuj] Brydż sportowy a towarzyski

Brydż jest zarówno grą towarzyską jak i sportową. Można w niego grać w gronie przyjaciół podobnie jak w wiele innych gier karcianych jak "tysiąc " czy "66" ale jest to także dyscyplina sportowa. Istnieje wiele form rywalizacji sportowej w brydżu sportowym:

zawody brydżowe dzielimy na:
- turniej brydża sportowego, które dzielą się na:
- mecz brydżowy

ze względu na sposób liczenia wyników:

Podstawowe różnice między brydżem sportowym a towarzyskim:

W brydżu sportowym przypadek odgrywa marginalne znaczenie, o wyniku decydują przede wszystkim umiejętności. Nasz wynik zależy nie od otrzymanych kart tylko od porównania z tym, co zrobią inne pary grające tymi samymi kartami, co my. Brydż jest grą w sensie teorii gier i zawiera element podejmowania decyzji przy ograniczonej informacji (inaczej niż np. szachy). Z tego powodu mogą zdarzyć się rozdania, w których zagranie teoretycznie (statystycznie) gorsze da lepszy wynik, niż zagranie optymalne. W praktyce jednak w brydżu sportowym przy rozegraniu kilkunastu rozdań efekt ten zostaje zniwelowany i na dłuższą metę wygrywają lepsi.
W brydżu sportowym wszelkie reguły dotyczące postępowania niezgodnego z zasadami np. omyłkowego nie dołożenia do koloru, regulowane są przez międzynarodowe prawo brydżowe.
Obecnie w brydżu sportowym często nie rozdaje się kart własnoręcznie, gracze otrzymują już gotowe pudełka z kartami, które zostały uprzednio rozdane w oparciu o wygenerowany przez komputer rozkład rozdania.
Gracze grający w brydża sportowego zazwyczaj stosują konwencje licytacyjne, czyli umowy, na mocy których zalicytowanie określonej odzywki w danej sytuacji ma sztuczne znaczenie (nie jest to obowiązkowe, ale zwiększa efektywność gry na tyle, że bez tego trudno o dobry wynik). Więcej w dziale konwencje.
Brydż sportowy doczekał się obszernej literatury i teorii. Istnieje olbrzymia ilość systemów licytacyjnych umożliwiających precyzyjną wymianę informacji i dochodzenie do optymalnych kontraktów.

W brydżu rozgrywane są mistrzostwa świata oraz poszczególnych krajów i kontynentów, a od lat siedemdziesiątych Polska należy do czołówki światowej. Oficjalną organizacją w Polsce, która opiekuje się brydżem jest Polski Związek Brydża Sportowego, a organizacją międzynarodową jest Światowa Federacja Brydża (World Bridge Federation).