Bozon Higgsa

Bozon Higgsa - hipotetyczna cząstka elementarna, zwana boską cząsteczką, której istnienie jest postulowane przez Model Standardowy, ale jak dotąd nie zostało bezpośrednio udowodnione eksperymentalnie, choć wyniki niektórych eksperymentów potwierdzają poprawność teorii postulującej istnienie tych cząstek. Cząstka ta miała istnieć jedynie przez około dziesięć sekund po Wielkim Wybuchu i dać początek wszelkiej materii.

Istnienie tej cząstki jest uzasadniane teoretycznie mechanizmem Higgsa polegającym na sprzężeniu pól kwantowych materii (pola fermionowe, jak pole elektronowe, pola kwarkowe, pola bozonowe jak pola W i Z itp.) z dodatkowym polem kwantowym, zwanym polem Higgsa, w wyniku którego poprzez spontaniczne złamanie symetrii bezmasowe cząstki Modelu Standardowego nabierają masy.

Innymi słowy, zgodnie z Modelem Standardowym, cząstki występujące w przyrodzie - kwarki i leptony - posiadają masę dzięki oddziaływaniu z polem Higgsa, jakby rodzajem "oporów ruchu", którego nośnikami są bozony Higgsa.

W chwili obecnej nie istnieje doświadczalny dowód istnienia cząstki Higgsa. Eksperymenty prowadzone przy użyciu akceleratora LEP w CERN w latach 1990-2000 wykazały, że jeżeli cząstka Higgsa istnieje, to jej energia przekracza 114 GeV. Oczekuje się, iż definitywne rozstrzygnięcie kwestii istnienia (lub nie) cząstki Higgsa stanie się możliwe w eksperymentach ATLAS i CMS, znajdujących się w ośrodku w CERN.