Borys Gelfand

Borys Gelfand
Borys Gelfand, 2006
Państwo	ZSRR Białoruś Izrael
Data i miejsce urodzenia	24 czerwca 1968 Mińsk
Tytuł szachowy	arcymistrz (1989)
Ranking	2720 (01.07.2008)
Miejsce w kraju	1
FIDE Top 100	18

Borys Gelfand, ros. Борис Абрамович Гельфанд (ur. 24 czerwca 1968 w Mińsku) – białoruski arcymistrz reprezentujący Izrael, arcymistrz od roku 1989.

W latach 90. siedmiokrotnie był notowany w pierwszej dziesiątce listy rankingowej FIDE. W tym czasie odniósł wiele sukcesów w prestiżowych turniejach międzynarodowych i cyklu rozgrywek o mistrzostwo świata. W 1990 roku wspólnie z Wasilijem Iwanczukiem wygrał turniej międzystrefowy w Manili, przed Viswanathanem Anandem i Nigelem Shortem^[1]. W meczach pretendentów dotarł do ćwierćfinału, w którym spotkał Shorta i został przez niego wyeliminowany (+2 -4 =2)^[2].

W roku 1993 zwyciężył w następnym turnieju międzystrefowym w Biel^[3]. W drodze do finałowego meczu pretendentów pokonał Michaela Adamsa (+3 -1 =4) i Władimira Kramnika (+2 -1 =5). W finałowym meczu przegrał jednak z Anatolijem Karpowem (+1 -4 =4)^[4]. W mistrzostwach świata FIDE (Groningen 1997), rozgrywanych systemem pucharowym Gelfand dotarł do półfinału, w którym został wyeliminowany przez Ananda^[5]. W kolejnych turniejach mistrzowskich awansował do IV (1999^[6] i 2000^[7]) oraz V rundy(2001^[8]), w kolejnych latach przegrywając z Aleksandrem Chalifmanem, Aleksiejem Szirowem i Piotrem Swidlerem.

Do największych sukcesów turniejowych Gelfanda należy I miejsce w Memoriale Alechina w Moskwie w 1992 roku (wspólnie z Anandem, przed Karpowem). W 1996 roku I miejsca w Wiedniu (wraz z Karpowem, przed Kramnikiem i Szirowem) oraz Tilburgu (wraz z Jeroenem Piketem). Dwukrotnie (w latach 1998^[9] i 2000^[10]) wygrywał memoriały Akiby Rubinsteina w Polanicy-Zdroju. W 1999 zwyciężył w turnieju Sigeman & Co w Malmö^[11], w 2002 - w silnym turnieju w Cannes (wraz z Weselinem Topałowem)^[12], w 2004 - w Pampelunie^[13], w 2005 podzielił I lokatę na Bermudach^[14] oraz zajął VI miejsce^[15] w Pucharze Świata w Chanty-Mansyjsku, po raz kolejny swojej karierze kwalifikując się do meczów pretendentów. W 2006 zwyciężył (wraz z Andriejem Wołokitinem) w Biel^[16]. W 2007 wystąpił w rozegranych w Eliście meczach pretendentów^[17] i wywalczył awans do turnieju o mistrzostwo świata w Meksyku, w którym osiągnął duży sukces, zajmując III miejsce (za Viswanathanem Anandem i Władimirem Kramnikiem)^[18].

W latach 1990 - 2006 siedmiokrotnie wystąpił na szachowych olimpiadach, w drużynach ZSRR, Białorusi i Izraela. Jedyny w swojej karierze medal zdobył w roku 1990 w Nowym Sadzie, gdzie szachiści radzieccy zajęli I miejsce^[19].