Awerroizm łaciński
Awerroizm łaciński - ruch filozoficzny XIII - XIV w. zapoczątkowany przez Awerroesa (Ibn Ruszda).
Awerroizm łaciński naruszał często katolicką ortodoksję. Awerroiści zaprzeczali tezie o początku i końcu świata głoszonej przez Kościół katolicki. Według nich nieśmiertelny jest rodzaj ludzki, a nie dusza ludzka, człowiek może osiągnąć szczęście żyjąc jedynie cnotliwie, czyli zgodnie z naturą, głosili teorię podwójnej prawdy, że treścią filozoficzną Pisma Świętego jest nie jego dosłowne brzmienie, ale alegoryczny przekaz, istnieją 2 prawdy; objawiona w Piśmie Świętym i prawda, którą wywodzi się z badań naukowych, prawdy wiary nie mogą być równe prawdom filozoficznym. Oficjalne odpowiedzi kościoła katolickiego na głoszone przez awerroistów poglądy sformułował Święty Tomasz z Akwinu.
