An-2

An-2

An-2 w Muzeum Uzbrojenia w Poznaniu
Dane podstawowe
Państwo ZSRR ZSRR, Polska Polska
Producent Antonow/PZL
Typ samolot wielozadaniowy
Konstrukcja duralowa, półskorupowa
Załoga 2
Historia
Data oblotu 31 sierpnia 1947
Lata produkcji 1949-1996
Dane techniczne
Napęd tłokowy PZL ASz-62IR (w wersji polskiej)
Moc 736 kW (1000 KM)
Wymiary
Rozpiętość 18,18 m
Długość 12,40 m
Wysokość 4,10 m
Powierzchnia nośna 71,50 m²
Masa
Własna 3450 kg
Użyteczna 2050 kg
Startowa 5500 kg
Zapas paliwa 1200 l
Osiągi
Prędkość maksymalna 258 km/h
Prędkość przelotowa 185 km/h
Prędkość minimalna 90 km/h[1]
Prędkość wznoszenia 3,5 m/s
Pułap 4400 m
Zasięg 900 km
Rozbieg 170 m[2]
Dobieg 215 m
Dane operacyjne
Liczba miejsc
12 (An-2P)
Przestrzeń ładunkowa
1500 kg (An-2T)
Wyposażenie dodatkowe
1300 kg środków chemicznych (An-2R)
Użytkownicy
Rzuty

An-2samolot wielozadaniowy zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Olega Antonowa.

Ze względu na niezawodność, prostą konstrukcję i obsługę, łatwość pilotażu i konstrukcję dwupłatowca nazywany był czasem Antek albo Kukuruźnik- po słynnym samolocie Po-2 z okresu II wojny światowej. Należy jednak podkreślić, iż konstrukcyjnie An-2 jest zupełnie odmiennym samolotem niż Po-2, również w sensie wielkości samolotu, masy startowej i mocy zastosowanego silnika różnice są zasadnicze. Załogę An-2 stanowią dwie osoby.

Spis treści

[edytuj] Historia

Pierwszy prototyp został oblatany 31 sierpnia 1947 roku. Produkcję seryjną rozpoczęto w 1949. Od 1957 produkowany na licencji w Chinach jako Y-5, a od 1960 również w Polsce w wytwórni w Mielcu, gdzie zbudowano większość maszyn tego typu. Samoloty An-2 znalazły zastosowanie w lotnictwie rolniczym, sportowym, wojskowym i pasażerskim w takich krajach jak ZSRR, Afganistan, Bułgaria, Czechosłowacja, Chiny, NRD, Egipt, Grecja, Indie, Jugosławia, Kuba, KRL-D, Mongolia, Mali, Nepal, Polska, Rumunia, Sudan, Węgry, Wietnam, Tunezja, Turcja a nawet USA.

W 1972 w Instytucie Lotnictwa w Warszawie, zbudowano samolot doświadczalny Lala-1 (nazwa była skrótem od: Latające laboratorium). Został on oblatany 10 lutego 1972 przez Andrzeja Abłamowicza. Wykorzystywał on przednią część razem ze skrzydłami od samolotu An-2. Cała tylna część została zastąpiona kratownicą z usterzeniem i silnikiem odrzutowym AI-25 o ciągu 1470 daN (1500 kg). Samolot posiadał ponadto aparaturę agrolotniczą do rozpylania chemikaliów. Konstrukcja służyła do testowania rozwiązań konstrukcyjnych użytych przy budowie odrzutowego samolotu rolniczego PZL M-15 (Belphegor).

[edytuj] Wersje

[edytuj] Produkowane w Polsce

  • An-2Pwersja pasażerska na 12 miejsc
  • An-2PK – wersja dyspozycyjna na 5 miejsc, dostosowana do warunków polarnych
  • An-2PF – wersja fotogrametryczna
  • An-2Rwersja rolnicza ze zbiornikiem na 1300 kg substancji chemicznych
  • An-2Twersja transportowa
  • An-2TD – wersja spadochronowo-desantowa
  • An-2Swersja sanitarna
  • An-2TP – wersja pasażersko-transportowa
  • An-2M – wersja z pływakami
  • An-3M – prototyp z silnikiem turbośmigłowym TWD-20 o mocy 1054 kW (1432 KM) w którym wykorzystano pewne podzespoły PZL-106 Kruk
  • An-2W – wielozadaniowy wodnosamolot, poza Polską produkowany jako An-4
  • An-2D6 – wersja z 6 miejscami dla VIPów
  • An-2D5 – wersja z 5 miejscami dla VIPów
  • An-2TPS – polska wersja sanitarna z 1974
  • An-2Geo – wersja do pomiarów geofizycznych
  • An-2PRTV – wersja telewizyjna
An-6
An-6

[edytuj] Produkowane poza Polską

  • An-2P – wersja ogólnoużytkowa, o niższym standardzie niż polski odpowiednik, z 14 miejscami dla skoczków lub 10 fotelami pasażerskimi
  • An-2F – prototyp przeznaczony do kierowania ogniem artylerii i bezpośredniego wsparcia na polu walki z podwójnym usterzeniem, przeszkloną dolną częścią kadłuba, uzbrojony w działko kal. 23 mm i karabin kal. 12,7 mm
  • An-2L – wodnosamolot pożarniczy
  • An-2M – wersja o powiększonym usterzeniu z 1964 roku
  • An-2SCh – wersja rolnicza ze zbiornikiem na 1400 kg chemikaliów
  • An-2NAK – nocna wersja wojskowa, rozwinięcie An-2F
  • An-4 – wielozadaniowy wodnosamolot, odpowiednik An-2W
  • An-2ZA – latające laboratorium meteorologiczne, wyposażone w silnik ASz-62IR ze sprężarką TK-19 co pozwoliło osiągnąć pułap 9500 m przy mocy 626 kW (850 KM) na tej wysokości.
  • An-6 Meteo – rozwiniecie An-2ZA z 1950, który osiągnął pułap 11 248 m
  • An-2PP – morski wodnopłat gaśniczy ze zbiornikiem na 630 l
  • An-3SCh – wersja An-2SCh z silnikiem turbośmigłowym
  • An-3T – wersja An-2T z silnikiem turbośmigłowym
  • An-2Eekranoplan powstały na bazie An-2

[edytuj] Konstrukcja

Konstrukcja półskorupowa, wykonana z duraluminium. Konfiguracja dwupłatowca. Skrzydła i stery w początkowym okresie produkcji kryte płótnem, w egzemplarzach późniejszych płócienne poszycie posiadał jedynie płat dolny. Zbiorniki paliwa w skrzydłach, podwozie stałe, z kółkiem ogonowym z możliwością wymiany na narty lub w wersji wodnej z pływakami.
We wnętrzu w zależności od wersji:

  • 12 foteli
  • 12 składanych krzesełek wzdłuż ścian
  • miejsce na 6 noszy,
  • ładownia na 1500 kg towaru
  • zbiornik na 1300 kg lub 1400 kg substancji chemicznych
  • miejsce na aparaty fotograficzne

[edytuj] Galeria

Modyfikacje An-2

[edytuj] Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. prędkość przeciągnięcia wynosi około 50 km/h (26 węzłów)
  2. długość potrzebnego pasa istotnie zależy od obciążenia samolotu; samolot bez obciążenia potrzebować może w dogodnych warunkach tylko 20 metrów na oderwanie się od ziemi

wymiana linkami SEO Tools SEO Tools system wymiany linków tanie kredyty gotówkowe kreatyna Plaza 3 star hotel Los Angeles krynica noclegi Sejm Tyk