Aliteracja

Aliteracja (z łac. ad + litera) to powtórzenie w celach ekspresywnych jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers. Aliteracja często była używana w dawnej poezji, szczególniej w klasycznej greckiej i rzymskiej, oraz w staroniemieckiej i skandynawskiej (literatura islandzka). Stanowiła też często element poezji indyjskiej jako jeden ze środków ozdobnego stylu (alamkara). Aliteracja jest częsta w poezji ludowej. Przykład aliteracji z rzymskiego poety Enniusza: O Tite, tute tati, tibi tanta tyranne tulisti.

Inne przykłady aliteracji:

• biją Boże bębny
• przecież pięknie pana przepraszam
• it takes two to tango (ang., "do tanga trzeba dwojga")
• Patriotyczny polski pływak pokazał ponętnej Paulinie Poziomkowskiej po południu pijącej pełne portugalskie piwo praktycznie przepełnione powietrzem pęcherzyki płucne puchatego psa

Zobacz też: środki stylistyczne.