Abigeatus

Abigeatus - staropolski termin prawniczy dla kradzieży bydła z pastwiska. Prawo pierwotnie odróżniało ten rodzaj przestępstwa od zwykłej kradzieży tj. furtum i karało surowiej. Za abigeatus uznawano kradzież koni, wołów, owiec, kóz, świń pod warunkiem, że była dotkliwa. W ten sposób kradzież konia lub wołu była powszechnie uznawana za abigeatus. W przypadku mniejszych zwierząt kradzież pojedynczej sztuki zaliczona byłaby do zwykłego furtum. Abigeatus stanowiłoby zagarnięcie np. 10 owiec albo 5 świń. Sprawca takiego przestępstwa to abigeus.

Termin zaczerpnięty wprost z prawa rzymskiego.

[edytuj] Źródła

• praca zbiorowa (oprac. Zofia de Bondy): SÅ‚ownik rzeczy i spraw polskich. Warszawa: M. Arct, 1934. 

[edytuj] Zobacz też

Zobacz w Wikiźródłach tekst
Abigeatus w Encyklopedii staropolskiej

 To jest tylko zalążek artykuÅ‚u zwiÄ…zanego z historiÄ… i prawem. JeÅ›li możesz, rozbuduj go.