narzędzia
76 mm armata dywizyjna wz. 1936 (F-22)
| 76 mm armata dywizyjna wz. 1936 (F-22) | |
 |
|
| Armata F-22 w muzeum w Helsinkach | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  ZSRR |
| Rodzaj | armata polowa |
| Historia | |
| Produkcja seryjna | 1936-1939 |
| Wyprodukowano | 2932 szt. |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Kaliber | 76,2 mm |
| Długość lufy | 3894 mm (L/51,1) |
| Donośność | 13 620 mm |
| Odległość strzału bezwzgl. | 825 m |
| Prędkość pocz. pocisku | 690-706 m/s |
| Długość | 7120 mm |
| Szerokość | 1930 mm |
| Wysokość | 1710 mm |
| Masa | 1620 kg (bojowa) 2820 kg (marszowa) |
| Kąt ostrzału | –5° – +75° (w pionie) 60° (w poziomie) |
| Szybkostrzelność | 10-15 strz/min |
| Obsługa | 6 osób |
| Szybkość marszowa | do 30 km/h |
76 mm armata dywizyjna wz. 1936 (F-22) (ros. 76-мм дивизионная пушка образца 1936 года (Ф-22)) – radziecka armata polowa wprowadzona do służby w 1936. W latach 1936-1939 wyprodukowano 2932 egzemplarzy, lecz ponieważ armata okazała się nieudana, w 1939 przerwano jej produkcję, zastępując ją nowszą 76 mm armatą wz. 1939 (USW).
W 1934 roku w ZSRR rozpoczęto prace nad nową armata kalibru 76,2 mm, następcą armaty wz. 1902/30. Według planów nowe działo miało być konstrukcją uniwersalna zdolną nie tylko do zwalczania celów naziemnych, ale także powietrznych. W 11 maja 1936 roku do uzbrojenia przyjęto skonstruowana przez Wasilija Grabina armatę F-22. Otrzymała ona oficjalne oznaczenie 76 mm armata dywizyjna wz. 1936.
Seryjna produkcja działa F-22 rozpoczęła się pod koniec 1936 roku. F-22 byłą pierwszą radziecką armata wyposażoną w resorowane koła, zaprojektowaną do trakcji mechanicznej. Eksploatacja w jednostkach wykazała że skuteczność ognia przeciwlotniczego prowadzonego przez działo polowe jest bliska zeru. Jednocześnie duży maksymalny kąt podniesienia lufy sprawił że konstrukcją łoża była skomplikowana, a samo działo zbyt ciężkie. Dlatego w 1937 roku rozpoczęto projektowanie kolejnej armaty kalibru 76,2 mm która została przyjęta do uzbrojenia w 1939 roku. Po rozpoczęciu produkcji armaty USW produkcję F-22 zakończono. Wyprodukowano 2932 armaty tego typu: 10 w 1936, 417 w 1937, 1002 w 1938 i 1503 w 1939.
Po raz pierwszy armaty F-22 zostały uzyte bojowo podczas walk z Japończykami nad jeziorem Chasan w 1938, a później rzeką Chałchin-Goł w 1939 roku.
W 1941 Niemcy zdobyli prawie półtora tysiąca tych armat. Zostały one przyjęte do uzbrojenia pod oznaczeniem 7.62 cm FK 296(r). Większa ich część została zmodyfikowana i przyjęta do służby przez Wehrmacht jako 7.62 cm PaK 36(r). Armia fińska zdobyła 86 dział i używała je pod oznaczeniem 76 K/36. W Rumuni zdobyczne armaty F-22 osadzono na podwoziach czołgów T-60 tworząc w ten sposób działo samobieżne TACAM-60.
Pomimo strat cześć dział F-22 pozostało w rękach radzieckich i była wykorzystywana przez nich do końca wojny w roli dział polowych i przeciwpancernych.
[edytuj] Bibliografia
- Stefan Pataj: Artyleria lądowa 1872-1970. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1975.
- Andrzej Ciepliński, Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej. Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994. ISBN 83-86028-01-7.
- А. Иванов: Артиллерия СССР в перод вовторой мировой войны. Санкт-Петербург: Издательский Дом «Нева», 2003.
| Działa piechoty | Armaty górskie |
|---|---|
| Armaty przeciwpancerne | |
|
37 mm wz.30 • 37 mm CzK-M1 • 45 mm wz.32 • 45 mm wz.37 • 45 mm wz.42 • 57 mm ZiS-2 • 100 mm BS-3 |
|
| Artyleria dywizyjna | |
|
76 mm wz.02/30 • 76 mm F-22 • 76 mm USW • 76 mm ZiS-3 • 107 mm M-60 • 122 mm wz. 1909/37 • 122 mm wz.1910/30 • 122 mm M-30 |
|
| Artyleria korpuśna i armijna | |
|
107 mm wz.1910/30 • 122 mm wz. 1931 •122 mm A-19 • 152 mm wz.1909/30 • 152 mm wz.1910/37 • 152 mm M-10 • 152 mm D-1 • 152 mm wz.1910/30 • 152 mm wz.1910/34 • 152 mm MŁ-20 |
|
| Artyleria ciężka | |
|
152 mm Br-2 • 203 mm wz.29 • 203 mm B-4 • 210 mm Br-17 • 280 mm wz.39 • 305 mm Br-18 |
|
| Armaty przeciwlotnicze | |
|
25 mm 72-K • 25 mm 94-KM • 37 mm 61-K • 76 mm wz. 31 • 76 mm wz. 38 • 85 mm 52-K |
|
