narzędzia
40M Nimrod
| 40M Nimrod legvedelmi harckocsi | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Węgry |
| Producent | Zakłady Ganz w Budapeszcie |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Typ | samobieżne działo przeciwlotnicze i przeciwpancerne |
| Załoga | 6 |
| Historia | |
| Prototyp | 1938 |
| Lata produkcji | 1941 – 1943 |
| Wyprodukowano | 135 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | 1 silnik gaźnikowy, 8-cylindrowy Ganz VII VGT 107 |
| Moc | 155 KM (114 kW) |
| Transmisja | mechaniczna |
| Wymiary | |
| Długość maks. | 5,29 m |
| Szerokość | 2,31 m |
| Wysokość | 2,99 m |
| Prześwit | 0,35 m |
| Masa | |
| Masa własna | 8 000 kg |
| Masa bojowa | 10 500 kg |
| Poj. zb. paliwa | 250 l |
| Opancerzenie | |
| Grubość pancerza | 6 - 13 mm |
| Osiągi | |
| Prędkości maksymalne | |
| Na drodze | 35 km/h |
| Zdolność pokonywania przeszkód | |
| Zasięg | 300 km km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| Artyleryjskie | 1 działko Bofors L/60 kal. 40 mm |
| Użytkownicy | |
| Węgry | |
40M Nimrod (węg. 40M Nimrod legvedelmi harckocsi) to węgierska samobieżna armata przeciwlotnicza i samobieżna armata przeciwpancerna z okresu II wojny światowej.
[edytuj] Historia
Pojazd był produkowany w zakładach budapeszteńskich Ganz na licencji szwedzkiego Landsverk Anti II. Pierwszy egzemplarz przybył ze Szwecji w grudniu 1938 roku, a pierwsze wozy wyprodukowano na Węgrzech w grudniu 1940 roku. Produkcja odbywała się w latach 1941 – 43 i zakończyła się po wybudowaniu 135 pojazdów. Działo posiadało standardowe podwozie czołgu Toldi I oraz odkrytą od góry obrotową wieżę z działem Bofors 40 mm. Łącznie zbudowano 135 egzemplarzy w dwóch seriach produkcyjnych. Początkowo planowano zastosowanie Nimroda do zadań przeciwpancernych, ale kiedy okazało się, że jego armata była niewystarczająca do niszczenia ciężko opancerzonych czołgów przeciwnika wycofano go z tej roli.
W różnych publikacjach są podawane różne dane taktyczno-techniczne.
