|
|
Łukasz Opaliński starszy
Łukasz Opaliński herbu Łodzia z Bnina (ur. 1581 – zm. 1654) – syn Andrzeja Opalińskiego i Elżbiety Kościeleckiej, marszałek wielki koronny 1634-1650, marszałek nadworny koronny od 1622, wojewoda rawski od 1653, kasztelan poznański[potrzebne źródło], starosta leżajski.
Brat Andrzeja, biskupa.
Brał udział w wyprawie wołoskiej w 1600. W czasie zamachu Michała Piekarskiego na Zygmunta III w 1620 własną piersią zasłonił króla od śmiertelnego ciosu. W latach 1618-1628 z fundacji Łukasza Opalińskiego i jego żony Anny (córki Jana Pileckiego, wdowy po dwóch Kostkach: Janie i Krzysztofie) w ramach wdzięczności za odniesione w 1610 r. zwycięstwo nad rezydującym w Łańcucie rotmistrzem królewskim i starostą żygwulskim Stanisławem Stadnickim ufundowano kościół w Leżajsku.
Potem ożeniony z Zofią Daniłowiczową z Żurowa, córką Mikołaja Daniłowicza, wdową po Pawle Sapieże. Po jej śmierci ożenił się po raz trzeci (po roku 1645) z Elżbietą Firlej, wdową po wojewodzie sandomierskim Krzysztofie Ossolińskim, która czwarty raz brała ślub. Z nią dzieci nie miał.
Był fundatorem, powstałej w latach 1618-1628 Bazyliki Zwiastowania NMP w Leżajsku.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
|