เทป (สื่อบันทึกเสียง)

   

เทป (Compact Cassette) ภาพเครื่องหมายหารค้าของ "เทป" รูปแบบสื่อ เทปแม่เหล็ก วิธีอ่านสื่อ ด้านเดียว ความจุ มีความหลากหลายได้แก่ 23 นาที ต่อด้าน รวม 46 นาที 30 นาทีต่อด้าน รวม 60 นาที 45 นาทีต่อด้าน รวม 90 นาที 50 นาทีต่อด้าน รวม 100 นาที 60 นาทีต่อด้าน รวม 120 นาที) เครื่องที่ใช้เล่นสื่อ หัวเทป

เทป (Compact Cassette) โดยส่วนใหญ่มักหมายถึงเทปเพลง คือรูปแบบการบันทึกเสียงลงสื่อรูปแบบหนึ่งโดยใช้เทปแม่เหล็ก เทปมีขนาดเล็กสามารถพกพาได้อย่างสะดวก เทปเป็น 1 ใน 2 สื่อที่ใช้ทดลองบันทึกเสียง โดยคำว่า แคสเซส (ฝ.cassette) มีความหมายว่า "กล่องเล็กๆ"

[แก้] ประวัติ

ฟิลิปส์แนะนำผลิตภัณฑ์ใหม่ในรูปแบบ "เทปเพลงขนาดกลาง" สำหรับเครื่องเล่นเพลงในยุโรปในปี พ.ศ. 2506 และในสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2507 ภายใต้เครื่องหมายการค้า "คอมแพ็คแคสเซส" ในเวลานั้นมีหลายทางเลือกสำหรับเทปแม่เหล็ก แต่เทปได้รับความนิยมอย่างมาก ซึ่งเป็นผลมาจากการตัดสินใจของฟิลิปส์ (ภายใต้การกดดันจากโซนี่) ที่จะลงนามในสัญญาไม่เก็บค่าบริการ ทำให้เทปได้รับความนิยมอย่างมาก

[แก้] เสื่อมความนิยมของเทป

ในประเทศตะวันตกหลายประเทศ ตลาดเทปเสื่อมความนิยมอย่างรวดเร็ว หลังจากการได้รับความนิยมสูงสุดในช่วงทศวรรษ 1980 โดยภายหลังได้มี ซีดี ขึ้นมาแทนที่ ทำให้เทปเสื่อมความนิยม โดยในปี พ.ศ. 2544 มียอดขายเทปเพียงร้อยละ 4 จากการขายเพลงทั้งหมด ยอดขายเทปเพลงในสหรัฐอเมริกาตกลงจากในปี พ.ศ. 2533 ยอดขาย 442 ล้านม้วน เหลือเพียง 700,000 ม้วนในปี พ.ศ. 2549

[แก้] ดูเพิ่ม

• ซิงเกิลเทป